نقش حوزه علمیه در تقابل با دشمنان

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، افراد زیادی از فردای همان روز، کمر به آسیب زدن به انقلاب نوپای ایران بستند و در پنج دهه اخیر همواره به دنبال جدا کردن مردم از نظام جمهوری اسلامی ایران بودند، اما با گذشت ۴۷ سال از عمر انقلابی که امام خمینی (ره) بنیانگذار آن بود، ناکام ماندند.
بیتردید نقش حوزههای علمیه در علقههای دوستی شکل گرفته بین مردم با روحانیت، غیرقابل انکار است. با این حال برای بقای نظام جمهوری اسلامی ایران که به گفته امام خمینی (ره) از اوجب واجبات است، باید این روند نزدیکی و تعامل بین حوزههای علمیه و مردم پررنگتر شود و هیچگاه نباید در این بخش، غلفتی صورت بگیرد که به تبع این گسست، حتماً و قطعاً نظام حکمرانی و مردمسالاری دینی با چالش روبهرو خواهد شد.
دشمنان نظام جمهوری اسلامی ایران چه کسانی هستند؟
پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران و برآمدن شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی، خیلی از افراد و دولتهای خارجی از استقلال ایران، عصبانی شدند و علاقهمند بودند و هستند که این آب و خاک به مانند دوران پادشاهان گذشته، همچنان تحت مدیریت آنها اداره شود. با این توضیحات، کم نیستند کسانی که میخواهند جمهوری اسلامی نباشد و یا اگر باشد با نظر آنها مدیریت و به نوعی شعار «استقلال» به فراموشی سپرده شود.
در راس دولتهای متخاصم و معارض با جمهوری اسلامی ایران باید از آمریکا، انگلیس و البته رژیم اشغالگر قدس نام برد. کارنامه سیاه این حکومتها نه فقط در پنج دهه اخیر، بلکه در تاریخ بااصالت ایران، حکایت از دشمنانیهای بیحد و حصر آنها نسبت به ایران و ملت شریف آن دارد.
حال برای خنثی کردن نقشه شوم دشمن، همیشه باید آماده و بابرنامه بود و در این بین، نقش جهاد تبیین، میباید دائمی و شفاف باشد. برای تحقق چنین امری، یکی از مهمترین ظرفیتها، حوزههای علمیه، طلبهها و روحانیونی هستند که عهدشان این است که تفکر و عملشان، تنها در جهت رضایت خداوند و منافع عمومی کشور باشد.
نقش حوزههای علمیه برای حفظ نظام و مقابله با دشمنان
دشمنان نظام جمهوری اسلامی ایران تنها به خارج از کشور تعریف و محدود نمیشوند و خطر این افراد و گروهها همیشه میباید بیخ گوش همگان باشد. از اینرو، شناسایی دشمن و تفکیک آنها از منتقدین، یکی از رسالتهای مهمی است که همه افراد باید خود را موظف به آن بدانند.
یکی از حوزههایی که جزو مراکز علمی، مذهبی و فرهنگی محسوب میشود و دائماً در بین مردم و خدمترسان به جامعه هستند، حوزههای علمیه و عوامل تشکیلدهنده آنها است. به واسطه نزدیکی و تعامل روزمره و همیشگی اکثر افراد جامعه با روحانیت و البته اعتماد قابل توجه اقشار مردم به جایگاه این معلمان دینی، همیشه کلام آنها برای مردم نافذ بوده و مطالعه تاریخ ایران و مخصوصاً شکلگیری پیروزی انقلاب اسلامی، مهر تاییدی بر آن واقعیت است.
امروز در جای جای کشورمان، حوزههای علمیه استقرار دارند و در راس این مراکز، باید از حوزههای علمیه قم، تهران، مشهد و اصفهان یاد کرد؛ مراکزی که سعی دارند سالانه افرادی را به جامعه عرضه کنند که یار و یاور مردمانشان باشند تا کمک کنند سره از ناسره جدا شود.





