ایسنا نوشت: امیرهوشنگ ابتهاج (هــ. ا.سایه) به دلیل نارسایی کلیوی در بیمارستانی در آلمان بستری شد.

در کتاب «شعر سایه در موسیقی ایرانی» به کوشش مهدی فیروزیان در مورد آلما مایکیال، همسر امیرهوشنگ ابتهاج (هــ.ا.سایه) که روز چهارشنبه، ۱۸ اسفند از دنیا رفت، چنین آمده است:

«ایشان به‌تاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۱۱ در بندر انزلی زاده شده و در رشت و اصفهان و تهران بالیده است. پدرش، آرام، از ارمنیان رشت و مادرش، واروارا پتروونا (همنام یکی از شخصیت‌های رمان «شیاطین» داستایوسکی) روس بود. او جز برادری ناتنی (از ازدواج نخستِ مادرش) یک خواهر بزرگ‌تر با نام ایرما (زاده ۱۳۰۷) داشت.

آرام مایکیال، حسابدار شرکت کام‌ساکس، پیمانکار طرح احداث خط راه‌آهن سراسری بود و ناگزیر به سفرهای گوناگون می‌رفت. واروارا برای همراهی با همسرش، دو دخترشان را چند سالی به مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک‌های اصفهان سپرد… پس از چند سال خانواده مایکیال به تهران آمد و آلما توانست از دبیرستان نوربخش مدرک دیپلم بگیرد. سایه هنگام تحصیل در دبیرستان تمدن، آلما را در ۱۴ سالگی به‌عنوان دوستِ یکی از همشاگردی‌هایش دیده بود اما از سال ۱۳۳۲ با او آشنایی نزدیک یافت و سرانجام پس از پنج سال، با وی پیمان زناشویی بست.»

در کتاب «پیر پرنیان‌اندیش»؛ گفت‌وگوی سایه با میلاد عظیمی نیز چنین می‌خوانیم:

«… سایه بدون مقدمه – و تو گویی صرفا برای ثبت در تاریخ – می‌گوید:

می‌دونید من چطوری زن گرفتم؟ روز نهم مهر ۱۳۳۷ در میدان فوزیه، اون خیابونی که سمت جنوب می‌ره، تو بالاخونه یه محضر قراضه‌ای که وقتی داشتیم از پله‌ها بالا می‌رفتیم می‌ترسیدم که پله‌ها خراب بشه. ۲۷۰ تومن خرج عروسی ما شد؛ یعنی من پول رو به محضریه دادم و بعد شوهر خواهرم که به عنوان شاهد همراه ما بود، دید که خیلی خشک ‌و خالی شده، رفت یه جعبه شیرینی خرید و به محضری‌ها داد. بعد من دست آلما رو گرفتم و رفتیم خونه…»

یلدا ابتهاج، فرزند این شاعر پیشکسوت، شب گذشته با انتشار تصویری از کودکی خود در آغوش مادرش نوشت: «مادرم برای بهارِ در راه صبر نکرد و رفت…»

هوشنگ ابتهاج در ۳۱ سالگی با آلما مایکیال ازدواج کرد. یلدا (متولد ۱۳۳۸)، کیوان (متولد ۱۳۳۹)، آسیا (متولد ۱۳۴۰) و کاوه (متولد ۱۳۴۱) چهار فرزند آن‌ها هستند.

میلاد عظیمی در پی روایت نقل‌قولی منتسب به هوشنگ ابتهاج (ه‍.ا. سایه) درباره جنگ اوکراین، گپ و گفتی با این شاعر پیشکسوت داشته و در صفحه خود نوشته است: “از سایه پرسیدم ماجرای اظهارنظرش راجع‌به جنگ اوکراین چیست. گفت کدام اظهارنظر؟ گفتم همان که آقای ابطحی نقل کرده است. گفت چه نقل کرده؟ گفتم چطور نشنیدید؟

گفت آلما این روزها حالش اصلا خوب نیست و من خیلی پریشانم. تا صدای زنگ تلفن را می‌شنوم حالم خراب می‌شود و می‌ترسم خبر بد باشد. خیلی از چیزی خبر ندارم.

نقل قول آقای ابطحی را برایش خواندم.

خیلی تعجب کرد. گفت: «این نظر من نیست. آقای ابطحی زنگ زد. حرف پیش آمد. من در میان حرف‌هایم به آقای ابطحی گفتم در بی‌بی‌سی یکی این‌طور می‌گفت. لابد آقای ابطحی بد متوجه شده و نقل قول من از دیگری را به عنوان نظر من نقل کرده است. من یادم هست گفتم دارم دیوانه‌بازی دنیا را تماشا می‌کنم.»

بیشتر بخوانید: نظرِ هوشنگ ابتهاج درباره یورش روسیه به اوکراین
مولف کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» (در صحبت سایه) در ادامه با بیان این‌که نقل یک سخن به معنای تایید یا رد آن سخن نیست و سایه نظری درباره روسیه و اوکراین و ناتو و ورشو نداده و از حمله روسیه حمایت نکرده نوشته است: «این ناجوانمردی است تحقیق نکرده و برای حرف نگفته به کسی فحش بدهید. دروغ و بهتان زشت است. از هر که باشد.

سایه گفت دیگر خسته شده از این همه جعل و دروغی که به او نسبت می‌دهند. شعر جعلی. تصنیف و ترانه جعلی. خاطره جعلی. پر سیمرغ جعلی.»