اصولگرایان – آینده خبر

روزنامه رسالت: در کشور ما اختلاف سیاسی چندانی وجود ندارد

avakh — Sun, 04 Sep 2022 04:52:11 +0000

روزنامه رسالت نوشت:در کشور ما، هیچ دوقطبی واقعی وجود ندارد، ما نه اختلاف قومیتی داریم، نه شکاف دینی، نه تفاوت نژادی و نه هیچ‌چیز دیگر.

از این منظر، بزرگ‌ترین نعمت خدادادی ایران، نه منابع نفت و گاز، نه معادن و نعمت‌های زیرزمینی، نه موقعیت ژئوپلیتیکی در چهارراه ترانزیتی دنیا بلکه منابع انسانی ماست.

با اندکی مطالعه در احوال کشورهای دیگر، واضح است که ما ملتی هستیم که به‌رغم آنچه برخی می‌پندارند، حتی اختلاف سیاسی چندانی هم در میان خود نداریم و درمجموع، ملتی منسجم هستیم . ایران ما، درمجموع و به نسبت میانگین جهانی، کم چالش و پر از فرصت و امکانات است.
ما هیچ چالش لاینحلی نداریم. در این شرایط، به بلندگوها، قلم‌ها و حنجره‌هایی نیاز داریم که بیشتر ما را به توان خودمان واقف کنند، موجب احیای امید باشند و دور از دروغ‌های رایجی که بعضا در اذهان به گزاره‌های واقعی تبدیل‌شده، حقیقت را برایمان تبیین کنند. دوقطبی سازها، ناامیدکننده‌ها و خود ضعیف پندارها، دقیقا همان کسانی هستند که باید از زندگی جمعی خود کنار بگذاریم. ما راه دشواری آمده‌ایم و ادامه راه، از گذشته هموارتر است.

اصلاح طلبان و اصولگرایان، هر دو رویافروشی می کنند/ الگوی چینی قابل صدور و مصادره نیست

avakh — Sat, 25 Jun 2022 05:02:07 +0000

روزنامه شرق نوشت: همان‌طور که آدم‌ها در پی تحقق رؤیاهای خود هستند، جریان‌های سیاسی ایران نیز این‌گونه‌اند.

اصلاح‌طلبان همواره رؤیای توسعه سیاسی و دموکراتیک‌سازی جامعه را داشته‌اند، درصورتی‌که عملکردشان در سریر قدرت خلاف این قاعده را نشان داده است.

راست سنتی و اصولگرایان نیز همواره درصدد ایجاد هژمونی علیه غرب بوده‌اند و ازاین‌رو از آغاز بر الگوی «دولت‌ چینی» پافشاری کرده‌اند، طرفه آنکه هیچ‌یک از خصلت‌های دولت‌ چینی در دولت‌های اصولگرا محقق نشده است، حتی در حد یکی از نهادهای تحت نظارت آنان.

اصلاح‌طلبان هم برداشت دقیقی از نهادهای غرب نداشته‌اند و همواره مانند کشتی بی‌لنگر در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کژ و مژ می‌شدند. تفکر آنان آمیزه‌ای بود از لیبرال‌دموکراسی، سوسیال‌دموکراسی و نئولیبرالیسم. دست آخر هم به‌سوی «سرمایه‌داری ملی» خیز برداشتند و عملا از سرمایه‌داری دفاع کردند اما ایدئولوگ‌های راست سنتی و اصولگرایان از همان آغاز در پی سرمایه‌داری بوده‌اند، البته نه از جنس و جنمی که اصلاح‌طلبان خواهان آن باشند.

نقطه عطف و آمال اصلاح‌طلبان از ایده سرمایه‌داری، ایجاد بستری فرهنگی، سیاسی و اقتصادی برای سرمایه‌گذاران خارجی در ایران بوده است‌ که آن‌هم با واکنش‌های جدی روبه‌رو شد و به سرانجام نرسید.

اگرچه اصولگرایان برای چینی‌سازی اقتصاد و فرهنگ ایران با مخالفتی جدی روبه‌رو نبودند، اما بضاعتشان برای تحقق این ایده چنان اندک بود که عاقبت عطایش را به لقایش بخشیدند و در پی تأمین منافع خویش، نهادهای تحت نظارتشان و جناح خود رفتند؛ چراکه درواقع چینی‌سازی اقتصاد ایران به‌مراتب از تحقق لیبرال‌دموکراسی دشوارتر است و نیاز به چهره‌ قدرتمندی دارد که بتواند با ایجاد دولتی قوی و سازمان و نهادهای مستحکم با روش و منشی مشخص دست به اقدامات زیرساختی بزند.

آنچه راست سنتی و اصولگرایان را ترغیب می‌کرد که رؤیای چینی را در سر بپرورانند، دولتی مقتدر بود که در تمام اجزا تحت نظارتشان باشد و مهم‌تر از همه اینکه همچون چین مدرن‌سازی را به روش کاملا مؤثری اجرا و از علم و فناوری برای افزایش تولید اقتصادی استفاده کنند و درواقع بدیلی برای لیبرال‌دموکراسی باشند.

این بدیل‌سازی همان نکته‌ای است که راست سنتی و اصولگرایان را وسوسه می‌کرد تا از الگوی دولت چینی که اقتدار آن را دارد تا در برابر لیبرال‌دموکراسی قد علم کند، گرته‌برداری کنند؛ ‌غافل از اینکه چین، دولت بسیار قدرتمندی دارد که این دولت براساس شایسته‌سالاری بنا شده است. این دولت حتی در سطوح پایین‌تر نیز شایسته‌سالار است و محال است از افرادی که سابقه مناسبی نداشته باشند، حتی در مقام‌ها و مسئولیت‌های کوچک استفاده کند.

به گواه تاریخ نه‌چندان دور، دولت و چهره‌های اصولگرا نه‌تنها برای بر سر کار گماردن افراد شایسته برنامه و اراده‌ای نداشتند بلکه افرادی را در مصدر امور قرار دادند که سابقه قابل دفاعی نداشته‌اند.

از سوی دیگر حمایت دانشجویان و دانشگاهیان اهمیت ویژه‌ای برای دولت‌ها و جناح‌های سیاسی در دنیا دارد. راست سنتی، اصولگرایان و اصلاح‌طلبان جایگاهی در میان دانشگاهیان و دانشجویان ندارند. اصولگرایان را حتی دانشجویانی که به لحاظ فکری به آنان نزدیک‌اند نیز حمایت نمی‌کنند. بد نیست بدانیم دانشگاه‌های آمریکا در سلطه دانشجویان چینی است و اگر دانشگاهی از استادی دعوت به عمل آورد که از مخالفان چینی‌ها باشد، با هزاران هزار امضا از سوی دانشجویان چینی روبه‌رو خواهد شد.

دراین‌میان نکته قابل‌تأمل این است که چند میلیون مسلمان در چین زندگی می‌کنند که در شرایط بسیار کنترل‌شده و سختی به سر می‌برند. نه‌تنها کشورهای مسلمان توان حمایت علنی از این مسلمانان را ندارند بلکه اتحادیه اروپا و کشورهای غربی نیز قادر نیستند علیه چین سخنی بر زبان بیاورند؛ چراکه نگران‌اند پروژه‌های زیرساختی آنان که توسط چینی‌ها تأمین مالی می‌شود، از دست برود.

اما آنچه بسیاری بر آن اذعان دارند، این است که الگوی چینی قابل صدور و مصادره نیست. چین از دیرباز از بوروکراسی متمرکز و شایسته‌سالار با تأکید بر نخبه‌گرایی برخوردار بوده است. با تمرکز بر هویت ملی که از آن حکومتی یکدست و ملتی هماهنگ ساخته است. آگاهم که برای گفتن این حرف‌ها دیگر بسیار دیر شده اما مسئله این است همان‌طور که رؤیای اصلاح‌طلبان بر باد رفته است، اصولگرایان نیز تسلیم وضعیت موجود شده‌اند و البته از آن بهره‌برداری می‌کنند. روزگاری اصولگرایان سودای مجلس و دولتی یکدست را داشتند اما اکنون که به آن رسیده‌اند، پیشاپیش همچون اصلاح‌طلبان رؤیایشان را برای تحقق منافع شخصی و جناحی خود پیش‌فروش کرده‌اند.

هیچ کشوری بدون سیاست و رؤیا نمی‌تواند از انسداد سیاسی و اقتصادی خارج شود.

یک چهره اصول‌گرا :تطهیر قالیباف از طریق اتهام زدن به سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی و سپاه ناجوانمردانه است

avakh — Mon, 21 Feb 2022 09:51:22 +0000

سایت منیبان نوشت:یک چهره اصول‌گرا می‌گوید: توئیت اخیر دستیار سیاسی و رسانه ای رئیس مجلس، بسیار اشتباه و غلط بود و به عبارتی عذر بدتر از گناه بود. توئیت مذکور تطهیر قالیباف از طریق اتهام زدن به سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی و سپاه است که این ناجوانمردانه محسوب می‌شود.

حسین کنعانی مقدم، فعال سیاسی اصولگرا در واکنش به توئیت محمد سعید احدیان ( دستیار سیاسی و رسانه ای رئیس مجلس قالیباف) مبنی بر اینکه قالیباف در ماجرای فایل صوتی سکوت کرد، گفت: به نظر می‌رسد که به‌ منظور تضعیف سپاه و همچنین حمله به سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، سناریویی به اجرا گذاشته شده است. در اینجا تکلیف دوستان نزدیک شهید سلیمانی افرادی نظیر قالیباف، فرماندهان سپاه و همچنین خود عزیز جعفری که صدایش در این نوار پخش شده، این است که افکار عمومی را روشن کنند و اجازه ندهند چنین هجمه‌ای به شهید سلیمانی وارد شود.

او افزود: به نظر بنده توئیت اخیر محمد سعید احدیان، بسیار اشتباه و غلط بود و به عبارتی عذر بدتر از گناه بود. توئیت مذکور تطهیر قالیباف از طریق اتهام زدن به سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی و سپاه است که این ناجوانمردانه، محسوب می‌شود؛ به نظر می‌رسد قالیباف باید سریعاً نسبت به این موضوع عکس‌العمل نشان دهد.

کنعانی مقدم در پاسخ به این گمانه که به نظر می‌رسد قالیباف با اصولگرایان به مشکل برخورده است، تصریح کرد: قالیباف قطعاً خودش دنبال خط مشی اصولگرایی نوین و نواصولگرایی است و با آن بخش سنتی اصولگرایان و اصولگرایان انقلابی، فاصله زیادی گرفته است. به نظر می‌آید برخورد با قالیباف به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی باید مورد توجه قرار بگیرد نه به عنوان یک شخص یا شهردار سابق.

قالیباف برای حفظ آبروی مجلس هم شده، باید پاسخگو باشد

این چهره اصولگرا خاطرنشان کرد: بالاخره جایگاهی که در حال حاضر قالیباف دارد، باید حفظ شود و اگر چنین مسائلی در رابطه با او صحت دارد، قطعاً یا قوه قضائیه باید ورود پیدا کند یا دستگاه‌هایی که الان، مورد اتهام قرار گرفته‌اند اما باید مراقب بود مسائلی که در افکار عمومی مطرح می‌شود، باعث از بین رفتن اعتماد عمومی مردم که سرمایه اجتماعی نظام هستند، نشود و این اعتماد عمومی روز به روز تقویت شود. نکته قابل توجه این است که قالیباف برای حفظ آبروی مجلس هم شده، باید پاسخگو باشد.

قالیباف مخالفان زیادی در کشور دارد

کنعانی مقدم در توضیح اینکه کدام جریان حمله به قالیباف را شروع کرده است، یادآور شد: قالیباف مخالفان زیادی در کشور دارد و انواع و اقسام مخالفان را هم دارد، از حزب‌اللهی گرفته تا اصلاح‌طلب، ضد انقلاب، سلطنت‌طلب، احمدی‌نژادی و غیره. بهرحال وقتی اینها دست به دست هم می‌دهند و تهاجم می‌کنند، چندان با هم فرقی ندارند و سعی می‌کنند اهداف خودشان را دنبال کنند و هدف را مورد شلیک قرار می‌دهند.

تحلیل روزنامه شرق: امروز نه اصلاح طلبان می توانند درد جامعه را بفهمند نه اصولگرایان

avakh — Sat, 19 Feb 2022 07:55:25 +0000

روزنامه شرق نوشت:همه نزاع‌های سیاسی ایران با این دوگانه شکل گرفته‌اند؛ «آنچه باید باشد» و «آنچه هست». تفاوت میان این دو دیدگاه ابتدا منجر به نزاع سیاسی بین راست و چپ و بعد از آن بین اصولگرا و اصلاح‌طلب شد.

اگر اصالت این فرضیه را بپذیریم، باید گفت انتخابات 1400 و پیروزی ابراهیم رئیسی در یک فضای غیررقابتی، سیاست‌ورزی و نزاع سیاسی را به محاق برد و صورت‌بندی سیاست داخلی ایران را تغییر داد.

اگر زمانی اصلاح‌طلبان به عنوان جریانی پیشرو از «آنچه باید باشد» سخن می‌گفتند و اصولگرایان از «آنچه هست»، یعنی از وضعیت موجود دفاع می‌کردند، امروز این منازعات نه‌تنها به خاموشی گراییده بلکه دیگر این جریان‌های سیاسی معیار «آنچه باید باشد» و «آنچه هست» هم نیستند.

ازاین‌رو می‌بینیم که بسیاری از اصلاح‌طلبان هرچه رادیکال‌تر سخن می‌گویند در نهایت به دفاع از وضعیت موجود می‌غلتند؛ چراکه این جریان سیاسی خواسته یا ناخواسته با ساختارموجود درهم تنیده شده و یکی‌ است.

دیگر آنکه «آنچه باید باشد»‌ اصلاح‌طلبان با بسیاری از مردم فاصله‌ای جدی دارد و به یک معنا آنان توان پیشگامی خود را از دست داده‌اند. ناگفته پیداست ایده‌های تازه هستند که چهره‌هایی پیشگام می‌سازند و یا برعکس. اما آنچه شاهد آن هستیم بحران ایده است. دیگر ایده تازه‌ای وجود ندارد که به نزاع سیاسی دامن بزند. ایده‌ها هرچه اصالت بیشتری داشته باشند، پایدارتر خواهند بود.

از همین‌جاست که می‌توان به اصالت برخی ایده‌ها که اصلاح‌طلبان مطرح کرده‌اند پی برد. ایده‌هایی همچون جامعه مدنی و دموکراسی. این ایده‌ها توانستند در دوره و زمانه خود به منازعات سیاسی اصیلی بینجامند. منازعاتی که موجب شد اصلاح‌طلبان در سیاست پیشرو شوند و دست بالا را پیدا کنند، اما این ایده‌ها با مخالفت جدی اصولگرایان و پافشاری آنها بر سنت‌های رایج و فهم رایج مردم از سیاست موجب عقب‌نشینی اصلاح‌طلبان شد و اصلاح‌طلبان که عرصه منازعات سیاسی ر ا تنگ و پرهزینه می‌دیدند، به سمت صیانت از منافع خود عقب‌نشینی کرده‌اند.

این عقب‌نشینی موجب بی‌قدرشدن این مفاهیم شد. البته نباید نادیده انگاشت که بسیاری از اصلاح‌طلبان نیز در دفاع از این مفاهیم هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند، اما اینک دوره و زمانه عوض شده است و چون اصلاح‌طلبان پیشگامی خود را از دست داده‌اند پس ضعف‌های آنان عیان‌تر و خدماتشان در چشم‌اندازهایی دورتر و عملکردشان نزدیک‌تر از همیشه پیش چشم مردم و در کفه قضاوت قرار دارد.

اینک مسئله نه اصلاح‌طلبان هستند و نه اصولگرایان که محلی از اعراب ندارند. مسئله اصلی این است که «آنچه باید باشد»ها چنان وسیع شده‌اند که جناح‌های سیاسی داخلی قادر به نمایندگی آن نیستند و نیروهای اپوزیسیون نیز مشروعیت این را ندارند تا آنچه بایدهای مردم را نمایندگی کنند و از طرفی دیگر رادیکالیزم اپوزیسیون باعث شده اصلاح‌طلبان در نهایت به حفظ وضع موجود تن دهند. این پرسش اساسی مطرح است که در این میدان چه جریانی می‌تواند ابتکار عمل را به دست گیرد؟

آیا روشنفکران، آن‌هم نه روشنفکران سنتی، بلکه روشنفکران ارگانیک قادرند منشأ تغییر و تحولات باشند؟ این‌گونه که به نظر می‌رسد، تنها گروهی که می‌تواند وضع موجود را از انسداد سیاسی خارج کند همین روشنفکران ارگانیک هستند. جریانی که هم داخلی است و هم آلوده به منافع اقتصادی و سیاسی نیست و تا حدی هم از مشروعیت برخوردار است. البته تفاوتی جدی بین روشنفکران سنتی و ارگانیک وجود دارد. متأسفانه فضای روشنفکری ایران بیشتر در سلطه روشنفکران سنتی است. روشنفکرانی که باور دارند «آنان باید حکومت کنند نه اینکه حکومت شوند. باید ایدئولوژی بسازند تا بر دیگران حکومت کنند. روشنفکرانی که باور دارند نباید به سطح توده‌ها بغلتند».

نقطه مقابل روشنفکران سنتی، روشنفکران ارگانیک هستند؛ روشنفکرانی که می‌توانند حس مردم را دریابند و با دانسته‌های خود هم‌تراز کنند. فاصله‌ای است بین دانستن و حس‌کردن. مردم با دردها و رنج‌های زمانه خودشان به درک و دریافت می‌رسند و نه با دانستن آمار و اطلاعات. آنها درد و رنج را با پوست و گوشت خود حس می‌کنند.

روشنفکران ارگانیک نمی‌توانند صرفا با دانستن، صدای مردم شوند. دانستن به همراه حس مردم کارساز است. روشنفکران ارگانیک می‌توانند «فهم رایج» مردم را به «فهم درست» تبدیل کنند. مهم‌ترین وظیفه روشنفکری ارگانیک تشخص‌بخشیدن به توده‌هاست. دولت‌ها، جناح‌های سیاسی، اصلاح‌طلبان، روشنفکران سنتی و رسمی برای برون‌رفت از این وضعیت ناگزیرند به روشنفکران ارگانیک روی آورند و آنان را به یاری بطلبند. اگر این‌گونه شود منازعات سیاسی بر سر «آنچه باید باشد» یا ایده‌ها شکل خواهد گرفت. نزاعی برای ارتقای جامعه نه منافع جناحی و گروه اندکی از نخبگان سیاسی.

بازخوانی عباس عبدی از «گیجی» فعالان سیاسی و رسانه ای نواصولگرایی

avakh — Thu, 17 Feb 2022 07:24:21 +0000

عباس عبدی گفت: یکی از فعالان نواصول‌گرا در توییتی به یک رشته از تناقضات و به اصطلاح گیجی جناح متبوع خودشان اشاره کرده بود.

وی ادامه داد: اولین مورد افزایش قیمت خودرو و جلوگیری رئیس جمهور از این افزایش بود که سوت و کف این جناح را همراه داشت، ولی چند هفته‌ای نگذشت که گران‌تر از پیش شد و صدای کسی هم در نیامد.

سپس طرح واردات خودرو که با ممنوعیت واردات لوازم خانگی همراه می‌شود و سپس افزایش شدید قیمت این لوازم و حتی نوبتی شدن تحویل کالا به خریداران بود که مردم را عصبانی کرد و اینان نتوانستند موضع‌گیری‌های روشنی داشته باشند.

وی افزود: مورد بعدی، شعار زدن بر دهان کسی که بعد از ترور حاج قاسم بخواهد با آمریکا مذاکره کند بود. ولی در دولت جدید ماجرا عوض می‌شود.

شخص دیگری هم به سیل واردات واکسن و بشارت دادن دولت جدید به پایان کرونا در دهه فجر اشاره می‌کند و اینکه پیک اصلی کرونا در این دهه رخ داد.

اکنون باید نوار صوتی منتشره در باره هلدینگ یاس را هم به این مجموعه بی‌انتها اصافه کرد که همه اینها موجب گیجی این گروه از فعالان رسانه‌ای و سیاسی شده است.

همه این موارد متناقض جریان نواصولگرایی را می‌توان تحلیل کرد و نشان داد که مبتنی بر هیچ اندیشه‌ منسجمی نبوده است.

و ی گفت: اگر سیاست فقط کسب قدرت به هر قیمت و بدون لحاظ کردن خیر عمومی است، پس آنان خدای سیاست‌ورزی هستند.

اینکه اصولگرایان،قتل دختر 17ساله اهوازی را محکوم نکردند به معنی توافق با این جنایت است؟

avakh — Mon, 07 Feb 2022 08:56:55 +0000

عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت: کسانی که فیلم حمله به شهیدسروان رنجبر را دیده اند این پرسش برای‌شان پیش می‌آید که فرد حمله‌کننده چرا تسلیم نمی‌شود؟ یا اصلا چرا فرار نمی‌کند؟ چرا هیچ ترسی از شلیک گلوله علیه خود ندارد؟ و از این مهم‌تر چرا اقدام به قتل می‌کند؟ آیا نمی‌دانست که کشتن پلیس چه عوارضی دارد؟ و پلیس حتما او را دستگیر خواهد کرد؟

پاسخ به این پرسش‌ها کلیدی است و ما را به فهم واقعیت جامعه خود آگاه‌تر می‌کند. در واقع مساله امروز منحصر به کشته شدن یک افسر پلیس نیست، بلکه مساله وجود چنین قاتلانی مهم‌تر است. آنان از کجا آمده‌اند؟ چهار دهه تحت آموزش مستقیم نظام آموزشی و رسانه‌ای رسمی کشور بوده‌اند و در یک محیط اقتصادی و اجتماعی خاصی زندگی می‌کنند، کارشان به جایی رسیده که اصولا درک و مساله‌ای به نام مرگ ندارند.

اگر وجه جنایتکارانه این عمل را کنار بگذاریم، یا باید بگوییم بی‌باک و متهور است که به پلیسی که اسلحه در دست دارد حمله می‌کند، یا باید بگوییم درکی از مرگ و زندگی ندارد یا فهمی از اقدامی که انجام می‌دهد، ندارد.

این یک قتل برنامه‌ریزی‌شده و با هدف خاص و کوشش برای پنهان ماندن قتل نبوده است، از پیش معلوم است که چه سرنوشتی در انتظار قاتل است، پس تنها راهی که برای فهم ماجرا و رفتار او می‌ماند این است که بگوییم هیچ رشته‌ای او را به زندگی اجتماعی و حتی فردی پیوند نمی‌دهد و تصور یا بهتر است بگوییم ترسی هم از مرگ ندارد. و این همان موجودی است که وجودش برای جامعه ما خطرناک است.

از این نظر همه ما در برابر شکل‌گیری و موجودیت چنین افرادی مسوول هستیم. او به تعبیری‌ گرچه خشن و جنایتکار است، ولی هم‌زمان قربانی و قابل ترحم نیز هست. چون زندگی او نیز نابود شده است. ما نمی‌توانیم به راحتی وجود آنان را محکوم کرده و نادیده بگیریم و از خود سلب مسوولیت کنیم. اینها محصول سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی هستند، کینه‌ورزی نسبت به آنان احتمالا مشکل را تشدید می‌کند، همچنان که تا به حال بارها گفته شده است که گرداندن آنان در خیابان و تحقیر آنان عوارض منفی دارد.

اینکه او را با پای شکسته و یک لا پیراهن در هوای آزاد بیاوریم و فرزند داغدار آن مرحوم گوش او را بکشد، هیچ چیزی از تلخی ماجرای رخ‌داده کم نمی‌کند و اعتبار و اقتداری نیز تولید نخواهد کرد. کینه و نفرت و انتقام راه‌حل نیست و اینها متفاوت از مجازات قانونی است.

فراموش نکنیم که مرحوم رنجبر اکنون به این علت شهید شده که همدردی مردم را جلب کرده است چرا که به هر دلیلی نتوانسته شلیکی کند که حق یا وظیفه او بوده است! همین یک نکته برای فهم ماجرا کافی است.

نگاهی به وضعیت آموزش و تجهیزات پلیس‌های در صحنه نشان می‌دهد که ماجرا ریشه‌های عمیق‌تری دارد. هنگامی که یک دهه رشد اقتصادی نداشته باشیم، امکانات و حقوق پلیس نیز یک دهه توقف کرده و حتی عقب رفته است، درحالی‌که مجرمین بیشتر شده‌اند! و بودجه عمومی حکومت نیز صرف رسانه بی‌خاصیتی چون صداوسیما می‌شود، نتیجه‌ای جز این انتظار نباید داشت.

یکی دیگر از نکات جالب این ماجرا انتقاد برخی از اصولگرایان بود که چرا اصلاح‌طلبان این اقدام را محکوم نکردند؟ این نقد واقعا نوبر است. مگر هر اتفاقی می‌افتد باید موضع گرفت؟ روزانه ده‌ها قتل و جنایت رخ می‌دهد، هیچ گروهی هم موضعی نمی‌گیرد. اگر یک نفر دیگری را به قتل رساند آیا باید قاتل را به صورت رسمی بیانیه داد و محکوم کرد؟ موضع‌گیری در چه مواردی ضروری است؟ هنگامی که پای امر یا مضمون سیاسی یا کم‌کاری در انجام وظیفه پیش بیاید، باید موضع گرفت.

اگر قاتل، پلیس را به صفت سیاسی کشته بود، قطعا باید موضع گرفت تا مبادا سکوت به معنای تایید تلقی شود. ولی یک اقدام جنایتکارانه مثل همه جنایات دیگر است و به صورت پیش‌فرض از سوی همگان محکوم است. به ویژه این مورد خاص که خیلی هم تاثرآور بود. اتفاقا اگر قرار است در این مورد موضع‌گیری شود، باید پرسید که چرا پلیس آموزش کافی ندیده یا چرا شلیک نکرده است؟ یا تجهیزات بیشتر از قبیل شوکر نداشته است؟ یا چرا پس از دستگیری چنان رفتاری با متهم شده است؟

محکومیت اصل این حادثه غم‌انگیز مفروض است و حتی موضع‌گیری می‌تواند به معنای احتمال موافق بودن برخی با آن را به ذهن متبادر کند و این درست نیست. چون چنین احتمالی متصور یا واقعی نیست. جالب است که اصولگرایان که باید قتل دختر اهوازی را محکوم کنند سکوت کرده‌اند زیرا به‌صورت سنتی آنان این رفتار را مانع از تخلفات جنسی می‌دانند پس سکوت‌شان به منزله توافق نسبی با این رویداد وحشتناک است.

فعال سیاسی اصولگرا : مردم با معیار سفره خود از مجلس رضایت ندارند / نمایندگان جوان، هیجانی عمل می‌کنند

avakh — Wed, 02 Feb 2022 10:53:46 +0000

قرن نو نوشت: یک فعال سیاسی اصولگرا بر این باور است کسانی که سابقه اجرایی بلندمدت دارند می‌توانند در مجلس بسیار تاثیرگذار ظاهر شوند.

عیار پایین نمایندگان مجلس در دو دوره اخیر این سوال را ایجاد کرده که شاید تکیه بر لیست‌های انتخاباتی تنها به نفع جریانات سیاسی تمام شود و هیچ خروجی محسوسی برای مردم و زندگی آنها نداشته باشد.

البته تاکید بر لیست‌های انتخاباتی آسیب‌هایی را برای جریانات سیاسی نیز داشته است. برای مثال در داستان پرحاشیه ورود اصولگرایان به مجلس یازدهم بخشی از نیروهای سنتی و باسابقه این جریان در نتیجه زدوبندهای لحظات آخری، از فهرست نهایی ائتلاف نیروهای انقلاب بیرون ماندند.

در همین رابطه ابوالفضل قناعتی می‌گوید؛ مجلس یازدهم با ترکیبی کار خود را آغاز کرده که می‌تواند بر اساس ظرفیت موجود در کشور کمی تغییر در وضعیت بد اقتصادی ایجاد کند.

او تأکید می‌کند؛ انتظارات مردم و رهبر انقلاب از مجلس انقلابی بسیار بالا است و آنها باید به گونه‌ای در سال آینده عمل کنند که مردم نسبت به اصولگرایان و شاکله مجلس یازدهم خوشبین شوند.

اصولگرایان در سال ۹۸ به دنبال انتخابات پرشور بودند

ابوالفضل قناعتی عضو سابق شورای اسلامی شهر تهران در خصوص فعالیت زودهنگام بخشی از اصولگرایان برای حضور قوی در انتخابات مجلس در سال ۱۴۰۲، اظهار داشت: در زمان انتخابات سال ۹۸ جریان اصولگرا تصمیم گرفت در چندین شاخه با اتکا به نیروهای جوان و باتجربه آن هم با تمام ظرفیت خود تلاش کند تا علی‌رغم وجود فضای بدبینی جامعه به انتخابات که حاصل عملکرد دولت دوازدهم بود، مردم را به شرکت در پای صندوق‌های رأی ترغیب کند.

وی تأکید کرد: تعدد چند لیست از سوی اصولگرایان در سال ۹۸ نشان از آن داشت که این جریان تصمیم ندارد تنها بر یکسری افراد تأکید کند و جامعه را در مواجهه با چندین لیست با سلایق مختلف در ذیل جریان اصولگرا قرار داد.

فعالیت‌های زودهنگام انتخاباتی برای دولت ترمز ایجاد نکند

این فعال سیاسی اصولگرا در خصوص برخی تحرکات انتخاباتی اصولگرایان، عنوان داشت: آشنا کردن مردم با اندیشه‌ها مختلف جریان اصولگرا از هم اکنون برای مشارکت بیشتر ایشان در انتخابات سال ۱۴۰۲ امری پسندیده است، اما این دست فعالیت‌های سیاسی نباید خللی در حرکت دولت فعلی و جریان سیاسی وجود ایجاد کند.

قناعتی بیان داشت: امروز شاهد اراده دولت برای بهبود وضعیت کشور به خصوص در بخش اقتصاد هستیم، به همین دلیل فعالیت‌های سیاسی اصولگرایان خواه از سوی برخی تشکل های سیاسی اصولگرا چون جامعه اسلامی مهندسین نباید به گونه‌ای باشد که در میان مردم ایجاد یأس کند و بر روند خدمت‌رسانی دولت تأثیر بگذارد.

برخی سیاسیون با نیات انتخاباتی دست به تخریب دولت می‌زنند

این عضو سابق شورای شهر تهران تصریح کرد: برخی از سیاسیون گاهی با نیات انتخاباتی دست به تخریب برخی فعالیت‌های انجام شده از سوی دولت یا حاکمیت می‌زنند که جریان اصولگرا باید مراقب باشد تا در فعالیت‌های زودهنگام انتخاباتی چنین افرادی ایفای نقش نکنند.

مجلسی‌ها شبانه‌روز برای مردم خدمت کنند

وی در مواجهه با این پرسش که آیا عملکرد مجلس یازدهم در دو سال اخیر می‌تواند مردم برای اعتماد دوباره به لیست‌های اصولگرایان ترغیب کند، اظهار داشت: مجلس یازدهم یک مدال بسیار خوب در ابتدای کار از مقام معظم رهبری دریافت کرد که همین نگاه ویژه ایشان به نمایندگان فعلی وظیفه آنها را بسیار سنگین می‌کند و آنها باید برای رضایت رهبر انقلاب و مردم به صورت شبانه‌روزی کار و خدمت‌رسانی کنند.

قناعتی بیان داشت: اگر منصفانه به وضعیت کشور و فشارهای مختلف نگاه کنیم، دست مجلس شورای اسلامی برای خدمت‌رسانی کمی بسته است، اما با همین اختیارات موجود؛ نمایندگان فعلی می‌توانستند عملکرد بهتری از خود به جا بگذارند.

وی گفت: اعضای پارلمان باید پویاتر عمل کنند، و با نظارت دقیق‌تر بخشی از مشکلات موجود در جامعه را حل و فصل و یا کمرنگ کنند.

مردم با معیار سفره خود از مجلس رضایت ندارند

قناعتی با اشاره به نگاه مردم به مجلسی‌ها، ابراز داشت: مردم عملکرد مجلس را با سفره خود مقایسه می‌کنند و همان نارضایتی‌هایی که نسبت به دولت روحانی داشتند، به مجلس یازدهم تسری می‌دهند.

این فعال سیاسی اصولگرا تأکید کرد: مردم از برخی مسائل پشت پرده کشور بی‌خبر هستند و اطلاع کاملی از وضعیت بد اقتصادی پیش آمده به دلیل برخی فشارهای خارجی ندارند، به همین مجلس فعلی را همچون مجلس دهم ناکارآمد و بی‌توجه به وضعیت معیشت خود فرض می‌کنند. آنها با خود می‌گویند چرا با ورود «مجلس انقلابی» وضعیت سفره معیشتی آنها بدتر شد.

نمایندگان جوانی که هیجانی عمل می‌کنند

قناعتی در خصوص برخی هیجانات موجود در میان مجلسی‌ها، اظهار داشت: بنده یکی از مدافعان جوانگرایی هستم، اما بر این باورم که یک جوان باید تمام توان خود را در بخش‌های اجرایی به کار بگیرد و نباید هیجان و انگیزه جوانی او در بخش مهمی همچون قوه قانونگذار در کشور به کار گرفته شود.

وی تأکید کرد: یک نماینده مجلس باید حداقل ۲۰ سال کار اجرایی کرده باشد تا بر اساس تجارب خود بتواند در جایگاه تصمیم‌گیری و قانونگذاری قرار بگیرد.

این فعال سیاسی اصولگرا ابراز داشت: بخشی از جوانان حاضر در پارلمان سابقه اجرایی ندارند و باید از ظرفیت آنها در وزارتخانه‌های مختلف استفاده می‌شد. قطعا نگاه رهبر انقلاب به مقوله جوانگرایی نیز بهره‌گیری از آن دسته از جوانانی است که در جایگاه مسئولیتی خود بتوانند مثمر ثمر واقع شود.

قناعتی در پایان گفت: بنده امیدوارم در مجلس دوازدهم کسانی حاضر شوند که با کمیسیون‌های تخصصی متبوع خود از نظر تخصص و تجربه ارتباط کاملا منطقی داشته باشند.

فعال سیاسی اصولگرا:بدنه رأی اصلاح‌طلبان قابل انکار نیست/ طرح صیانت مجلس را با نقد جدی روبرو کرد

avakh — Mon, 31 Jan 2022 08:54:02 +0000

قرن نو نوشت:مرتضی طلایی، فعال سیاسی اصولگرا معتقد است : اگر تمامی تشکیلات ذیل جریان اصولگرا وارد عرصه رقابت انتخاباتی شوند، مردم دیگر اقبالی به شعارهای اصلاح‌طلبان از خود نشان نخواهند داد.

چراغ فعالیت‌های انتخاباتی برای مجلس دوازدهم به نوعی از سوی جامعه اسلامی مهندسین روشن شده و این تشکل سیاسی بنا دارد میان دار اصولگرایان در انتخابات پیش رو باشد.

بسته شدن لیست دقیقه نودی اصولگرایان در مجلس یازدهم و عملکرد پر حرف و حدیث نمایندگان فعلی پارلمان به نظر پاشنه آشیل این جریان سیاسی شده و عقلای این جریان از هم اکنون زنگ خطر شکست در انتخابات مجلس آینده را به صدا در آورده‌اند.

در همین رابطه مرتضی طلایی، فعال سیاسی اصولگرا تأکید می‌کند؛ نمی‌توان به طور قطع درباره اتفاقات سال ۱۴۰۲ پیش‌بینی کرد و شاید مواردی که در بسته شدن لیست اصولگرایان در اسفند ۹۸ رخ داد دیگر تکرار نشود.

در عالم سیاست هیچ چیزی قابل پیش‌بینی نیست

مرتضی طلایی چهره سیاسی اصولگرا در خصوص فعالیت زودهنگام برخی اصولگرایان برای انتخابات مجلس در سال ۱۴۰۲، اظهار داشت: در عالم سیاست هیچ چیزی به طور کامل پیش‌بینی نیست. در کشور ما نیز به لحاظ کار سیاسی نمی توان تمامی امورات رو قطعی و با ثبات دانست.

وی گفت: احزاب، کنش‌گران و جریانات سیاسی همواره مواضع و حتی اهداف خود را درباره آینده بیان می‌کنند، اما به طور قطع نمی توان بر این نظرات تکیه کرد و یا آنها را امری قابل وقوع دانست. به همین دلیل نیز نمی‌توان انتظار داشت اتفاقاتی که در انتخابات مجلس یازدهم رخ داد، بار دیگر نیز رخ دهد.

باهنر یک چهره سیاسی تأثیرگذار است

طلایی در خصوص تلاش‌های جامعه اسلامی مهندسین و شخص محمدرضا باهنر برای آماده سازی جریان اصولگرا جهت شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۲، عنوان داشت: شخص آقای باهنر یک چهره بسیار مهم و ارزشمند سیاسی است. جامعه اسلامی مهندسین نیز یکی از مهمترین بخشهای جریان اصولگرایی است، به همین جهت تلاش‌های ایشان قابل تقدیر است و قطعا موجب آماده شدن مردم برای مشارکت در یک انتخابات پرشور و موفق خواهد شد.

این چهره سیاسی اصولگرا تاکید کرد: وقتی که یک تشکیلات سیاسی دو سال قبل از انتخابات مجلس شروع به کار سیاسی جدی می‌کند، قطعا این کار قابل تقدیر و اعتنا است.

طرح صیانت مجلس را با نقد جدی روبرو کرد

وی در پاسخ به این پرسش که آیا مجلس عمدتا جوان یازدهم و برخی کاستی‌های نمایندگان فعلی موجب آسیب به بدنه رأی جریان اصولگرا خواهد شد، ابراز داشت: بنده یکی از کسانی هستم که همواره موافق جوان‌گرایی است. اما درباره عملکرد مجلس فعلی نیز باید نقاط ضعف و قوت مجلس را به طور دقیق‌ و منصفانه بیان کرد.

طلایی اضافه کرد: موضوعاتی همچون؛ «قانون شفافیت»، «قانون تعارض منافع»، «برخورد فیزیکی یک نماینده با سرباز راهور»، «طرح صیانت از فضای مجازی» و… از جمله مواردی است که مجلس یازدهم را با نقد جدی مواجه کرده است.

مجلس در رفع چالش‌های اقتصادی گام موثری بر نداشته است

این عضو سابق شورای شهر تهران تأکید کرد: از مجلس یازدهم انتظار می‌رفت که قوانین گذشته را روزآمد کند و تصمیمات مهمی نیز در حوزه برون رفت از چالش‌هایی ‌همچون مسائل اقتصادی بگیرد، که متاسفانه شاهد این کارها از پارلمان فعلی نبودیم.

وی گفت: نباید فراموش کنیم در مجلس فعلی عمل انقلابی به چشم می‌خورد و این موضوع نیز در نطق برخی از نمایندگان و مواضع ایشان مشهود است که به عنوان نقطه قوت پارلمان یازدهم می توان از آن یاد کرد. اما در نهایت فراموش نکنیم که در مجلس فعلی نیاز بود یک بدنه باتجربه و متخصص نمایندگان جوان را در پارلمان همراهمی می‌کرد.

بدنه رأی اصلاح‌طلبان قابل انکار نیست

نایب رییس اسبق شورای شهر تهران در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود در مواجهه با این پرسش که آیا احتمال دارد در انتخابات مجلس سال ۱۴۰۲ اصولگرایان با یکدیگر رقابت کنند، بیان داشت: بنده معتقدم نباید اصلاح‌طلبان را به عنوان یک جریان سیاسی که بدنه اجتماعی مختص به خود را دارند نادیده بگیریم و باید توجه کنیم که آنها در اکثر مواقع در سکوت خبری کار خود را پیش می‌برند و این احتمال نیز وجود دارد که با سازوکار مختص به خود در انتخابات بعدی حضور پیدا کنند.

همیشه به دنبال دو قطبی اصولگرا – اصلاح طلب نباشیم

وی اظهار داشت: در خصوص احتمال رقابت اصولگرایان با یکدیگر نیز باید گفت؛ رقابت بین نیروهای انقلابی و اصولگرا امر بدی نیست و اگر در فضای سالم و در ذیل اخلاق سیاسی شکل بگیرد، می‌تواند سودمند نیز باشد.

طلایی تأکید کرد: نباید همواره تلاش کنیم که دوقطبی اصلاح‌طلب و اصولگرا شکل بگیرد که برخی حواشی را نیز به دنبال خود بیاورد.

تشکل‌های سیاسی اصولگرا در سال ۱۴۰۲ با یکدیگر رقابت خواهند کرد

این چهره سیاسی اصولگرا گفت: انتخابات سال ۱۴۰۲ مجلس شورای اسلامی فرصت بسیار خوبی است تا از دل جریان اصولگرا چندین تفکر با یکدیگر رقابت کنند و مردم بر اساس تشخیص خود از میان آنها انتخاب کنند.

طلایی در پایان اظهار داشت: اگر نیروهای انقلابی و اصولگرا به درستی با جامعه پیرامون خود ارتباط بگیرند، مردم هیچگاه جذب شعارهای انتخاباتی اصلاح‌طلبان نخواهند شد.

یأس جوانان اصولگرا از عملکرد پدرخوانده‌ها؟

avakh — Mon, 31 Jan 2022 07:45:47 +0000

اعتماد نوشت:هفته گذشته، برخی اصولگرایان در شبکه‌های اجتماعی برخلاف دیدگاهی که پیش‌تر شاهد بودیم، از این نوشتند که شاید «مذاکره مستقیم با امریکا» بتواند حافظ منافع ملی مردم ایران باشد. همان راهبردی که تا 6 ماه پیش توسط اصلاح‌طلبان و به‌ خصوص دولت روحانی پیگیری می‌شد و اصولگرایان مخالفت می‌کردند و طیف تندروتر این جریان سیاسی با ادبیاتی رادیکال این گزینه را مصداق «معامله با قاتل حاج‌قاسم» می‌خواندند و به هیچ‌وجه زیر بار آن نمی‌رفتند.

در این اوضاع حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه و برخی شخصیت‌های موثر جریان اصولگرا در مصاحبه‌ها و اظهارنظرهایی که در شبکه‌های اجتماعی داشتند، از مزایا و ضرورت مذاکره با امریکا صحبت می‌کردند تا جایی که علی مطهری، نایب‌رییس پیشین مجلس در توییتر نوشت: «اینکه مقامات کشور بالاخره به ضرورت مذاکره مستقیم با امریکا رسیدند و مصالح مردم را بر ژست انقلابی‌گری ترجیح دادند، یک پدیده مبارک است؛ آنچه باقی می‌ماند، این است که مسوول خسارت‌های مالی و جانی وارده به ملت بر اثر این تاخیر چه کسانی هستند؟»
دلواپسان دیپلماسی دولت انقلابی
اما همزمان با طرح این انتقادات، گروهی از اصولگرایان به تندی از حامیان مذاکره انتقاد کرده و حتی خواستار برخورد مجلس انقلابی با مدیران وزارت خارجه شدند و روزنامه کیهان در سرمقاله خود به بعضی از این مخالفت‌ها واکنش نشان داد و نوشت: «اکنون این پرسش از آقایان امیرعبداللهیان و شمخانی در میان است که چرا و با کدام تحلیل منطقی و قابل ‌قبول از احتمال مذاکره مستقیم با امریکا سخن می‌گویید؟! و کدام بخش از صورت‌مساله نامشخص است که روشن شدن آن به مذاکره، آن‌هم مذاکره مستقیم با امریکا نیاز دارد؟! تحریم‌های برجامی و تحریم‌های دیگر نظیر تحریم‌های آیسا، سیسادا، ویزا، کاتسا و… مشخص است. بنابراین مذاکره مستقیم برای چیست و چه ضرورتی دارد؟! ممکن است بفرمایید که باید نظر امریکا نیز گرفته شود که باید گفت مگر جناب امیرعبداللهیان نمی‌فرمایند که «طرف امریکایی تاکنون به صورتNon paper (نوشته غیررسمی) پیشنهادات خود را در موضوعات فنی به ایران ارایه کرده است؟» بنابراین نظر امریکا را دارید؛ مذاکره مستقیم برای چیست؟!»
اما اظهارنظرهای اصولگرایان در شبکه‌های اجتماعی، حوزه‌های علمیه و مساجد و به بیان دیگر، وقتی کف جامعه اصولگرایی را ملاک قرار دهیم، درخواهیم یافت که نارضایتی از این رویکرد ضد دیپلماسی و مذاکره به ‌شدت بالاست. یکی از همین جوانان اصولگرا در صفحه اینستاگرام خود نوشته که ما در همه سال‌هایی که دولت روحانی بر سر کار بود، با این باور رشد کردیم که مذاکره خیانت به کشور است و حالا دولتی روی کار آمده که همان راه و مرام را دنبال می‌کند.

همچنین یکی از این کاربران در حساب کاربری‌اش در توییتر با بازنشر برخی صحبت‌های رهبر انقلاب نوشت که «تلخی قصه» آن بخشی است که «این عبرت نگرفتن و ضدیت با امر رهبری نه از سمت اصلاح‌طلبان»، بلکه «این روزها از سمت افراد مثلا انقلابی» تکرار می‌شود؛ «برجامی که رهبری فرمود خسارت محض بود، حالا شده دستمایه‌ای برای بیان ایده مذاکره مجدد با امریکا و توافق جدید!»

این کاربر منتسب‌ به طیف موسوم به ارزشی همچنین از آب شدن یخ مسوولان و مقاماتی نوشت و ادامه داد: «حالا زمزمه‌های مذاکره نه با اروپا؛ که این‌بار با خود امریکا مطرح می‌شه؛ یک روز این زمزمه‌ها از دهان ظریف بیرون میومد و امروز…؟!» این کاربر همچنین نوشت: «پاسخ انقلابی‌ها به ظریف این بود که غلط می‌کنید با قاتل حاج قاسم و خلاف امر رهبری مذاکره کنید اما حالا که جناحِ به‌اصطلاح خودی در حال تکرار همان جملات است، پدرکشتگی با امریکا و منع رهبری فراموش شده و دفاع از کیان دولت انقلابی به خطوط قرمز رهبری ارجحیت پیدا کرده و سازمان‌ها به‌ جای نقد در حال توجیه داستان هستند.» همچنین کاربر دیگری هم نوشته است: «ما رای ندادیم به رییسی که همون غلط‌های دوره روحانی با برچسب «انقلابی» تکرار بشه! مذاکره مستقیم با امریکا زیر تحریم، خلافِ نهی صریح امامین انقلابه و تحمیل مجددش به رهبری؛ یعنی تکرار حماقت دولت قبل!»
زنان در ورزشگاه؛ بدنه اصولگرایان ناراضی!
این دوپارگی در جناح راست که در اعتراض‌ها و نارضایتی‌هایی همچون آنچه پیش‌تر مورد اشاره قرار گرفت، فقط به مذاکره با امریکا محدود نبود و بسیاری از اصولگرایان همچنین در روزهای گذشته به حضور زنان در ورزشگاه هم اعتراض کردند و این در حالی بود که می‌شد نارضایتی از عملکرد دولت و مجلس انقلابی و برخی بزرگان اصولگرا را نیز لابه‌لای اعتراض‌شان روایت کرد. ولی‌الله لونی، رییس مجمع عمومی جامعه مدرسین در نامه به ابراهیم رییسی نوشت که با توجه به استقامتی که از حضرتعالی در دفاع از ارزش‌ها سراغ داریم، انتظار این است ضمن جلوگیری از اجرایی شدن این تصمیم، بخش‌های مختلف دولت را از هرگونه اقدام حاشیه‌ساز و برخلاف اولویت‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور منع و برحذر دارید.

نکته جالبی که در این رابطه حایز اهمیت بود، این بود که بسیاری از کاربران ارزشی که در موج‌سازی‌های فضای مجازی معمولا به‌طور همراه و هماهنگ پای کار می‌آیند، به‌ شدت به این نامه انتقاد کردند تا جایی که یکی از کاربران شاخص ارزشی که در بسیاری از توفان‌های توییتری، هدایت لشکرهای سایبری را برعهده دارد، نوشته است: «نامه برای معیشت؟ برای بورس؟ برای فرهنگ؟ برای اقتصاد؟ برای آخوندهای فاسد؟ خیر؛ هیچ‌کدام! حوزه علمیه قم نامه نوشته که آقای رییسی جلوی ورود زنان به ورزشگاه رو بگیرد!!!»
عقب‌نشینی و باز هم عقب‌نشینی
عقب‌نشینی دولت رییسی از مواضعی که پیش‌تر در مخالفت با حضور زنان در ورزشگاه و مذاکره با امریکا از این جریان به یاد داریم، درحالی رقم خورده که بعضی اصولگرایان معتقدند ابراهیم رییسی در زمان بررسی پرونده‌های مفاسد اقتصادی هم پس از مقطعی، به ‌نحوی سرعت را کم کرد و حتی در مواردی عقب نشست. به نظر می‌رسد همان‌طور که بدنه اصلاح‌طلب جامعه به‌ خاطر عدم پیگیری وعده‌هایی مثل رفع حصر، بهبود وضعیت زنان و رفع تحریم‌ها به مرور از دولت حسن روحانی ناامید شد، جامعه اصولگرایی غیرسازماندهی شده نیز همان مسیر را طی می‌کند و هنوز 6 ماه از آغاز به کار این دولت نگذشته، از آنجا که از برخی تصمیمات و مواضع دولت رییسی ناراضی است، موضعی انتقادی اتخاذ می‌کند. انتقاداتی که می‌توان آنها را در لایه‌های سیاسی‌تر این جریان هم دید.

بدین‌ترتیب اگر جوانان مشارکتی-تحکیمی و… در جناح اصلاحات به عنوان احزاب رادیکال‌تر به‌خاطر باور به آرمان‌های جدی اصلاح‌طلبانه از بعضی احزاب فاصله گرفتند و حتی به انتخابات و لیست‌های انتخاباتی این احزاب هم نگاه نکردند، برخی طیف‌های جوانان اصولگرا از جمله طیف عدالتخواه به ‌نحوی همان مسیر را طی می‌کنند و شاید بتوان اعتراض آنها به حکم خلع لباس صدرالساداتی را در همین زمینه بررسی کرد. یکی از این جوانان با مقایسه رفتار پناهیان و صدرالساداتی می‌نویسد: «صدرالساداتی منتقد وضع موجود بوده و بسیاری از مواقع هم منتقد رادیکال بوده، انتقادهای او در مواردی که کم‌ هم نبوده، دقیق نبوده ولی تمایز اصلی او با دیگر روحانیت، این بود که او وابسته به ساختار نیست و ضعف و قوت او ساختار را دربرنمی‌گیرد.»

کاربر دیگری هم با موضعی به ‌نسبت مشابه در دفاع از صدرالساداتی می‌نویسد: «برای اینکه نشان دهد به‌روز است و خود را جوان‌پسند جا بزند، سگ‌بازی نکرد. با عدالتخواهان ارتباط داشت. کفش‌ پوشید و راه افتاد گوشه و کنار شهر؛ دنبال حل مشکلات مردم و بازتاب آن در رسانه‌ها.»
دولت انقلابی؛ 6 ماه پس از تشکیل!
دولت ابراهیم رییسی تا چند روز دیگر 6 ماهه خواهد شد و این درحالی است که یک هفته پس از پایان 6 ماهگی دولت انقلابی، دومین سالگرد انتخاباتی از راه می‌رسد که زمینه‌ساز تشکیل مجلس انقلابی شد. با این حال اما به نظر می‌رسد در شرایطی که حاکمیت یکدست و مقامات برآمده از یک جریان سیاسی هستند، حامیان کف خیابانی و بدنه این جریان سیاسی بیش از همیشه از ناکارآمدی و پشت کردن بزرگان اصولگرا به وعده‌ها ناراضی‌اند. البته برخی تحلیلگران معتقدند توافق با کشورهای دنیا و کاهش قیمت دلار و تورم، گروه‌های دیگری را به طرفداران دولت و حامیان رییسی خواهد افزود. اما از دست دادن بدنه همیشه همراه اصولگرایی که در بسیج و حوزه‌های علمیه حضوری پررنگ داشتند، پایه‌های جریان اصولگرا را با تهدیدی جدی مواجه کرده است.

هشدار نماینده اصولگرای مجلس : سال ۱۴۰۱ شاهد شورش‌های عظیم اجتماعی خواهیم بود

avakh — Sun, 30 Jan 2022 10:44:00 +0000

عضو کمیسیون آموزش مجلس گفت: وقتی نگاهی به لایحه بودجه ۱۴۰۱ می‌اندازیم، می‌بینیم که ریل‌گذاری در برخی جاها درست نیست. مثلاً در بحث بودجه آسیب‌های اجتماعی درصد کمی به این حوزه اختصاص داده شده و یا در موضوع مهم و حساس ارز ترجیحی، دولت دچار اشتباه شده است.

یک هشتم از عمر دولت سیزدهم گذشته است، ولی همچنان گشایش خاصی در حوزه اقتصاد رخ نداده و مردم به سنوات گذشته، قناعت و کوچک‌کردن سفره‌ها را در پیش گرفتند تا با این رویکرد بتوانند تاب‌آوری خود در برابر فشارهای بی‌سابقه اقتصادی را بالا ببرند.

حال، دولت سیزدهم به اولین تجربه خود در بودجه‌نویسی رسیده است؛ بودجه‌ای که منتقدان زیادی دارد و خبر حذف ارز ترجیحی در آن، صدای نمایندگان همسو با دولت را هم درآورده است.

احمد نادری، نماینده تهران یکی از آن‌دست اصولگرایانی است که می‌گوید اگر برخی رویه‌ها تغییر نکند، کیان نظام به خطر می‌افتد.

او گفت: آواربرداری از فجایعی که دولت نئولیبرال آقای روحانی در هشت سال به بار آورد، نیاز به زمان دارد و طبیعی است که دولت سیزدهم در شش ماه نمی‌تواند معجزه کند، اما موضوع حائزاهمیت این است که دولت نوپا باید ریل‌گذاری‌هایش درست باشد.

نایب رییس کمیسیون آموزش مجلس افزود: وقتی نگاهی به لایحه بودجه ۱۴۰۱ می‌اندازیم، می‌بینیم که ریل‌گذاری در برخی جاها درست نیست. مثلاً در بحث بودجه آسیب‌های اجتماعی درصد کمی به این حوزه اختصاص داده شده و یا در موضوع مهم و حساس ارز ترجیحی، دولت دچار اشتباه شده است.

این چهره اصولگرای مجلس یازدهم اظهار داشت: هشدار می‌دهم این رویکردها اگر ادامه پیدا کند، به سمتی خواهیم رفت که سال ۱۴۰۱ شاهد شورش‌های عظیم اجتماعی باشیم.

وی در پایان خاطرنشان کرد: ضرورت دارد تا دیر نشده است، تجدیدنظر جدی در رویه‌ها شود. اگر کارها با خردجمعی و برنامه جلو برود و مجلس و دولت با کمک هم، ریل‌های درستی را مخصوصاً در حوزه اقتصادی جاگذاری کنند، روزهای بهتری برای همه مردم در پیش خواهد بود.