اقتصاد چین – آینده خبر

مهاجری: آقایان می‌خواهند یک شبه به اقتصاد چین برسند/ هیچ کاری درباره قول انتخاباتی حل مشکل بورس نشده است

avakh — Mon, 27 Dec 2021 12:45:19 +0000

محمد مهاجری فعال سیاسی اصولگرا گفت : وعده هایی که از سوی دولت مطرح می شود وعده هایی است که نه پایه علمی دارد و نه بر مبنای واقعیت ها استوار است

چهره سیاسی اصولگرا گفت: اقتصادی که کشور چین پس از سالها به آن رسیده، آقایان می‌خواهند یک شبه به آن دست پیدا کنند. از این رو به تعبیری وعده‌های سرخرمن می دهند و پس از مدتی هیچ اتفاق خاصی رخ نمی دهد، تورم بالا می رود، اشتغال کاهش پیدا می‌کند، تولید افزایش پیدا نمی‌کند، در تولید ناخالص ملی تغییری ایجاد نمی‌شود و در نتیجه دولت با مشکلات جدیدی مواجه می‌شود. محمد مهاجری فعال سیاسی اصولگرا درباره هدفگذاری‌های دولت در لایحه بودجه از جمله رشد 8 درصدی اقتصاد و تورم تک رقمی گفت: آقای رئیسی، خودشان تخصصی در اقتصاد ندارند و قبلا هم گفته اند که یک تیم اقتصادی را به تعبیری “به خط” می کنم (دقیقا همین اصطلاح را استفاده کردند) برای اینکه اقتصاد کشور را سامان بدهم.

مهاجری ادامه داد: اقتصادی که کشور چین پس از سالها به آن رسیده، آقایان می‌خواهند یک شبه به آن دست پیدا کنند. از این رو به تعبیری وعده‌های سرخرمن می دهند و پس از مدتی هیچ اتفاق خاصی رخ نمی دهد، تورم بالا می رود، اشتغال کاهش پیدا می‌کند، تولید افزایش پیدا نمی‌کند، در تولید ناخالص ملی تغییری ایجاد نمی‌شود و در نتیجه دولت با مشکلات جدیدی مواجه می‌شود. او در بخش دیگری از سخنانش تصریح کرد: وعده هایی که از سوی دولت مطرح می شود وعده هایی است که نه پایه علمی دارد و نه بر مبنای واقعیت ها استوار است. به عنوان مثال، دولت همان ابتدای کار قول داده بود اولین کاری که انجام می دهد حل مشکل بورس است و آقای رئیسی هم در شعارهای انتخاباتی اش به این مسئله اشاره کرد اما هیچ اتفاقی رخ نداد و هیچ کاری هم انجام نشد.

این چهره سیاسی اصولگرا اشاره کرد: اختلاف شدیدی که بین تیم اقتصادی دولت وجود دارد و هر کسی سهم خودش را گرفته است. تیم بسیار بسیار ناکارآمدی تشکیل شده است و این تیم ناکارآمد روز به روز به اقتصاد کشور ضربات مهلکی را وارد می کند. او افزود: همچنین آقای رییسی گفتند 7 هزار صفحه برنامه برای دولت دارند که حتی یک صفحه از آن 7 هزار صفحه را، کسی تاکنون ندیده است. اینکه سازمان برنامه و دولت می‌گوید رشد 8 درصدی اقتصاد، آقایان یا نمی دانند رشد چیست و یا 8 درصد را نمی دانند.

انعطاف‌پذیری اقتصادی چین؛ نماد توانمندی پکن در مدیریت بحران‌های پیچیده جهان

avakh — Thu, 21 Oct 2021 11:06:23 +0000

رادیو بین المللی چین نوشت: رشد اقتصادی چین در سه فصل اول سال ۲۰۲۱ میلادی جهشی ۹.۸ درصدی را نسبت به بازه زمانی مشابه سال ۲۰۲۰ ثبت کرد؛ این رشد نشان می دهد که اقتصاد چین به رغم فشارهای متضاد جهانی، روند احیای خود را حفظ کرده و به ایفای نقش تثبیت کننده خود در اقتصاد جهان ادامه داده است.

درحالیکه برخی ناظران خارجی تاکید دارند که نرخ رشد چین در سه ماهه سوم سال جاری میلادی در مقایسه با سه ماهه دوم ۲۰۲۱ کاهش داشته است، اما در عین حال به این نکته اذعان دارند که انتظار می رود اقتصاد چین به خط سیر قبل از شیوع پاندمی کرونا بازگردد.

اقتصاد چین در مواجه با خطرات متعدد با دستاوردهای مثبتی همراه بوده است؛ مصرف داخلی در این کشور در حال احیاء است و بخش های تولیدات مربوط به فناوری های فوق پیشرفته این کشور عملکرد قدرتمندی از خود به نمایش گذشته اند؛ از طرف دیگر سهم بخش خدمات چین در رشد کلی اقتصادی آن نیز همچنان رو به افزایش است.

در این بین، تجارت خارجی چین در حال نمایش انعطافی قدرتمند با وجود اختلالات وجود در زنجیره های تامین جهان است؛ صادرات چین به اقتصادهای مهم دنیا از جمله اتحادیه اروپا، آمریکا، ژاپن و کره جنوبی همگی رشد دو رقمی خود را در سه فصل اول سال ۲۰۲۱ میلادی حفظ کرده است.

نیویورک تایمز در مقاله اخیر خود با تاکید بر قابلیت چین در عبور دادن اقتصادش از آزمایش ها و چالش های پیچیده زمان نوشت: «اقتصاددانان ماه ها پیش بینی یکسانی داشتند مبنی بر اینکه رشد سریع صادرات چین دوام نمی آورد ولی اقتصاددانان اشتباه کردند.»

مقامات چین همواره عناصر چرخه ای و ساختاری اقتصاد را در نظر می گیرند و با حمایت از سیاستی هدفمند، از نقاظ ضعف اقتصاد حمایت و در عین حال از غرق کردن اقتصاد با نقدینگی خودداری می کنند و بدنبال بهینه سازی ساختار اقتصادی کشور هستند. پکن در ایجاد تعادل بین تحریک احیای کوتاه مدت اقتصاد و تقویت رشد بلند مدت از جمله تقویت توسعه سبز و سازگار با محیط زیست توجه زیادی مبذول داشته است.

مسئولان چین در عین حال اصلاحات عمیقی را به منظور گسترش دسترسی های بازاری سرمایه گذاری های خارجی و ارتقاء محیط کسب و کار خود و افزایش سطح همکاری ها در عرصه تجارت چند جانبه عملی کرده و در عین حال همواره نسبت به جریان های مخالف پیش روی اقتصاد هشیار بوده و نسبت به بلاتکلیفی های فزاینده در محیط بین الملل و احیای نابرابر در اقتصاد داخلی هشدار داده اند.

دولت چین در ماه مارس سال جاری میلادی هدف سالانه تولید ناخالص داخلی خود برای سال ۲۰۲۱ میلادی را بیش از ۶ درصد تعریف کرد آن هم در شرایطی که بسیاری انتظار رشد ۸ درصدی و یا بیشتر را داشتند؛ بر اساس گزارش وال استریت ژورنال، این رویکرد دولت چین در پیش بینی تولید ناخالص داخلی سالانه اش فضای مانور بیشتری را برای پکن جهت مقابله با مسائل بلند مدت پیش روی اقتصاد فراهم می کند.

با نگاهی به آینده انتظار می رود که اقتصاد چین به عملکرد مطلوب خود ادامه دهد؛ تازه ترین پیش بینی های صندوق بین المللی پول، بانک توسعه آسیا و سازمان توسعه و همکاری اقتصادی درباره تولید ناخالص داخلی سالانه چین در سال ۲۰۲۱ میلادی، همگی روی رشد ۸ درصدی و یا بیشتر جمع بندی شده اند.

با توجه به عزم چین برای حرکت به سوی اصلاحات و همچنین انعطاف پذیری این کشور در عرصه سیاست گذاری، می توان شاهد بود که اقتصاد چین باعث تزریق اعتماد به روند احیای جهان می گردد و فرصت های توسعه به مراتب بیشتری را برای سایر اقتصادهای دنیا فراهم می کند.

خیز بلند اژدهای زرد در خاورمیانه

admin1 — Sun, 15 Aug 2021 09:25:39 +0000

تصورات آمریکایی‌ها از نقش چین در خاورمیانه تا حد زیادی از طریق مشابهت‌سازی با تجربه خود واشنگتن‌- که با اتحادهای نظامی و مداخلات مسلحانه تعریف شده- شکل گرفته تا رفتار واقعی چین. در واقع، حضور فزاینده پکن بیشتر مرتبط با نگرانی‌های اقتصادی و سیاست داخلی است تا تمایل به هژمونی. به گزارش «اقتصادنیوز» با به قدرت رسیدن جو بایدن در ایالات متحده و در راستای شعار کمپین انتخاباتی او در عرصه سیاست خارجه با عنوان «خاتمه بخشیدن به جنگ‌های بی‌پایان»، سیاست خروج از خاورمیانه که در دوره دونالد ترامپ آغاز شده بود، با سرعت بیشتری پیگیری می‌شود. اگر چه خروج نظامیان آمریکایی از خاک افغانستان طی ماه‌های گذشته بلافاصله این کشور را با بی‌ثباتی و طغیان مجدد طالبان مواجه کرده و این کشور را در لبه سقوط دولت قانونی رها کرده، با این حال دولت بایدن اعلام کرده که هیچ تصمیمی برای بازگرداندن نیروها به آنجا ندارد.

به گزارش دنیای اقتصاد، طی دیدار اخیر مصطفی الکاظمی، نخست‌وزیر عراق از واشنگتن نیز بایدن وعده داده نیروهای رزمی آمریکایی تا پایان سال میلادی جاری خاک این کشور را ترک خواهند کرد. مجموعه شواهد و قرائن حاکی از این است که آمریکایی‌ها در تلاش هستند تا هر چه سریع‌تر خاورمیانه را ترک و عزم خود را متمرکز بر رقابت با قدرت اقتصادی نوظهور دنیا قرار دهند که در سال‌های اخیر تلاش داشته به نوعی هژمونی ایالات متحده را به چالش بکشد. با این حال بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که خروج آمریکا از خاورمیانه با چنین سودایی، خیال خامی بیش نیست، چرا که این اقدام حتی می‌تواند تبدیل به پاشنه آشیل آنها شده و احتمالا خاورمیانه را به حوزه نفوذ بی‌رقیب چین مبدل خواهد کرد. استیون کوک و جیمز گرین، با انتشار یادداشتی با عنوان «چین درصدد تسلط بر خاورمیانه نیست، اما ممکن است کاهش قدرت آمریکا این فرصت را برایش به وجود بیاورد» در نشریه فارن‌افرز با رد دیدگاه اخیر باور دارند که سیاست‌های کلی چین در حوزه خاورمیانه اساسا با رویای تسلط بر خاورمیانه میانه‌ای ندارد و تنها از سر اتفاق یا به واسطه نحوه خروج ایالات متحده از خاورمیانه است که می‌توان چنین سرنوشتی را برای منطقه پیش‌بینی کرد. گزارش حاضر مشتمل بر بخش اول این مقاله است و در روزهای آتی بخش دوم و پایانی آن منتشر خواهد شد.

شیفت پارادایمی در سیاست خارجه آمریکا

طی سال‌های گذشته شاهد تغییر پارادایم‌(پارادایم شیفت) در سیاست خارجی ایالات متحده بوده‌ایم. خاورمیانه دیگر اولویت اصلی واشنگتن نیست. واشنگتن به میزان قابل توجهی تعداد نیروهای رزمی آمریکایی در عراق را کاهش داده و جو بایدن متعهد شده که تنها بر اهداف محدودی در منطقه تمرکز کند. با ادامه این روند، تحلیلگران، ستون‌نویسان و البته دسته‌ای از رهبران سیاسی منتخب هشدار داده‌اند که چین در حال آماده شدن است تا جایگزین ایالات متحده در بخشی از جهان شود که برای مدت‌ها واشنگتن نقش برتر را در آن ایفا می‌کرد. این در حالی است که ایالات متحده، چه در خاورمیانه و چه در دیگر نقاط جهان، با قدرت نظامی، نفوذ اقتصادی و ایدئولوژی چین در تقابل است تا مبادا پکن به عنوان جایگزین واشنگتن در شمایل ابرقدرت برجسته جهانی قامت راست کند.

بازی بزرگ قدرت‌ها در خاورمیانه

در شرایطی که ایالات متحده در حال عقب‌نشینی از منطقه خاورمیانه است، برخی تحلیلگران در جامعه سیاست خارجی ایالات متحده باور دارند که این منطقه از آن دست مناطقی خواهد بود که به اصطلاح بازی بزرگ قدرت‌ها میان واشنگتن و پکن در آن برگزار می‌شود. این تحلیلگران از سرمایه‌گذاری عظیم چین در این منطقه، معاملات تجاری دوجانبه با قدرت‌های منطقه‌ای، پایگاه نظامی این کشور در جیبوتی و روابط تنگاتنگ پکن با ایران به عنوان شواهدی از تهدیدهای جدید و خطرناک برای امنیت ایالات‌متحده یاد می‌کنند. در همین راستا، مایکل دوران و پیتر راف استدلال کرده‌اند که «حرکت بی‌باکانه چین» برای پیشرفت در منطقه می‌تواند به خطر گسترده‌تر از دست رفتنِ کنترل ایالات متحده بر نظام بین‌الملل یاری رساند. با این حال، چنین ادعاهایی بر شواهد سستی استوار شده است. تصورات آمریکایی از نقش چین در خاورمیانه تا حد زیادی از طریق تجربه خود واشنگتن -که با اتحادهای نظامی و مداخلات مسلحانه تعریف شده- شکل گرفته تا رفتار واقعی چین. در واقع، حضور فزاینده پکن بیشتر مرتبط با نگرانی‌های اقتصادی و سیاست داخلی است تا تمایل به هژمونی. وابستگی این کشور به سوخت‌های فسیلی، همراه با دغدغه نسبت به واکنش‌های منطقه در قبال رفتار [دولت چین] با مسلمانان اویغور، باعث گسترش حضورش می‌شود.

جدایی آهسته و پیوسته از خاورمیانه

هنوز استراتژی چین قطعی نشده و یک فاجعه اقتصادی جهانی یا یک فروپاشی ژئوپلیتیک می‌تواند حزب کمونیست چین را مجبور به تجدیدنظر در رویکرد فعلی خود کند. با این حال پکن طی دو دهه گذشته روابط خود را با کشورهایی که درگیر نزاع‌های داخلی و خارجی بوده‌اند -از جمله افغانستان، میانمار و سودان- حفظ کرده و احتمالا به تحمل خشونت و بی‌ثباتی در خاورمیانه ادامه خواهد داد. همچنان ممکن است که چین به قدرت فائق منطقه خاتمه دهد، اما رخ دادن چنین اتفاقی، بیش از آنکه مدیون هرگونه طرح استراتژیک بزرگ از طرف پکن باشد، با خروج جدایی آهسته اما پیوسته واشنگتن از خاورمیانه مرتبط خواهد بود.