تیجون ژانگ، عضو موسسه جهانی شانگهای، در مقاله ای برای نشریه دیپلمات نوشت:

تهاجم روسیه به اوکراین بحث‌هایی را در مورد پیامدهای آن برای تایوان به راه انداخته است. گفته می‌شود چین باید قبل از آغاز جنگ علیه تایوان از شکست‌هایی که نیروهای متجاوز روسیه متحمل شدند، درس بگیرد و به این اقدام جدی‌تر فکر کند. به نظر من خطر راه‌اندازی یک جنگ بین تنگه‌ای توسط پکن بالا نیست، بنابراین «درس» فایده چندانی ندارد.

تاریخ ممکن است تکرار شود اما نه همیشه. برای نشان دادن تفاوت‌ها، باید دو موازی ترسیم کنیم: چین در مقابل روسیه و تایوان در برابر اوکراین.

 

چین روسیه نیست

با مقایسه چین و روسیه دیده می‌شود که دو کشور اولویت‌های استراتژیک بسیار متفاوتی دارند. اولاً، تفاوت زیادی در توانایی‌ها و پتانسیل‌های اقتصادی و نظامی آن‌ها وجود دارد.

از نظر اقتصادی، چین دومین تولید ناخالص داخلی جهان را دارد. در سال ۲۰۲۱، تولید ناخالص داخلی چین ۷۶ درصد تولید ناخالص داخلی ایالات‌متحده بود. در مقابل، تولید ناخالص داخلی روسیه کمتر از ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی ایالات‌متحده بود. علاوه بر این، رشد اقتصادی چین پایدارتر از روسیه است. دلایل آن ساده است. رشد اقتصادی چندین دهه چین مبتنی بر توسعه همه جانبه در بخش‌های مختلف است: کشاورزی، تولید نیروی کار، صنعت فناوری پیشرفته و غیره. تقاضا برای واردات مواد خام چین را بسیار بیشتر از روسیه با اقتصاد جهانی مرتبط کرده است. در مقابل، توسعه اقتصادی روسیه عمدتاً مبتنی بر بخش انرژی است.

از نظر نظامی، روسیه بزرگ‌ترین زرادخانه هسته‌ای جهان را از نظر تعداد کلاهک‌های هسته‌ای داراست و یک نیروی متعارف هولناک به‌ویژه در بخش زمینی در اختیار دارد. اوکراین در درجه اول یک میدان برای نبرد نیروهای زمینی است، جایی که روسیه می‌تواند قدرت خود را بیشتر از عرصه دریایی نشان دهد. در مقایسه، ارتش چین، اگرچه در حال تجربه مدرنیزاسیون سریع است، اما هنوز چندین دهه از ارتش ایالات‌متحده عقب‌تر است. چین نوسازی نیروی دریایی و نیروی هوایی خود را تنها در اواخر دهه ۱۹۹۰ و پس از بحران تنگه تایوان در سال ۱۹۹۶ آغاز کرد و مانند روسیه، نیروهای زمینی چین به طور سنتی قوی‌تر از نیروی دریایی و هوایی این کشور بودند.

علاوه بر آن، تایوان هدف پیچیده‌تری برای تهاجم است. درست است که تنگه تایوان باریک است، با عرض کمتر از ۱۰۰ مایل در باریک‌ترین قسمت آن و چین تعداد زیادی موشک در امتداد ساحل خود، رو به سوی تایوان مستقر کرده است اما حتی اگر مداخله نظامی مستقیم ایالات‌متحده وجود نداشته باشد که ما نمی‌توانیم از آن مطمئن باشیم، با توجه به کثرت سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته‌ای که تایوان از ایالات‌متحده وارد می‌کند، باز هم تسلط چین بر تایوان آسان نخواهد بود.

در چارچوب یک جنگ بالقوه در تنگه تایوان، ارتباط متقابل چین با اقتصاد جهانی یک شمشیر دو لبه برای این کشور است. از یک طرف، ارتباط متقابل چین با اقتصاد جهانی یکی از مهم‌ترین عوامل رشد اقتصادی چین برای دهه‌ها بوده است، از سوی دیگر، وابستگی عمیق اقتصادی متقابل باعث آسیب‌پذیری اقتصادی چین در مواقع بحران می‌شود. چین بر اساس مجموع واردات و صادرات در حال حاضر بزرگ‌ترین کشور تجاری در جهان است. این بیشتر به این دلیل است که چین با ایالات‌متحده و متحدان اصلی آن تجارت می‌کند. ایالات‌متحده و متحدانش هشت شریک تجاری از ده شریک تجاری چین را تشکیل می‌دهند. در سناریویی که چین برای اتحاد مجدد با تایوان از زور استفاده ‌کند، تحریم‌های شدیدی از سوی ایالات‌متحده و متحدان آمریکا علیه چین اعمال خواهد شد. اگر این اتفاق بیفتد برای اقتصاد چین بسیار پرهزینه خواهد بود. چین دچار یک رکود اقتصادی جدی خواهد شد که پیامدهای اجتماعی و سیاسی عمیقی در داخل خواهد داشت. این در حالی است که روسیه از نظر اقتصادی از رکود روابط با ایالات‌متحده و اتحادیه اروپا کمتر ترس دارد.

چین و روسیه در اولویت‌های استراتژیک خود نیز متفاوت هستند. تهاجم روسیه به اوکراین تلاش رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین برای تأمین امنیت حیاط خلوت این کشور در برابر گسترش ناتو به سمت شرق است. بنابر این اولویت استراتژیک روسیه حفظ حیاط خلوت خود در برابر گسترش ناتو است.

در مقابل، اولویت استراتژیک چین حفظ یک محیط صلح‌آمیز برای رشد اقتصادی چین است. دلیل آن ساده است. رؤیای چین» رئیس‌جمهور شی جین پینگ اساساً جوان سازی ملت چین است که به طور ضمنی به معنای تبدیل مجدد چین به مرکز آسیای شرقی است. در نتیجه، ظهور چین منجر به عجله برای گسترش سرزمینی نمی‌شود، بلکه منجر به تلاش برای تبدیل شدن به یک ابرقدرت کامل می‌شود.

 

تایوان اوکراین نیست

موازی دوم مقایسه بین تایوان و اوکراین است. اوکراین ۴۸ میلیون نفر جمعیت دارد و جمعیت تایوان تقریباً نصف آن (تقریباً ۲۴ میلیون) است. از نظر قومیت، جمعیت اوکراین حدود ۷۷ درصد اوکراینی‌ها و ۲۰ درصد روس‌ها هستند. در تایوان، بیش از ۹۰ درصد جمعیت چینی هان و کمتر از ۱۰ درصد بومی هستند. بر اساس ترکیب قومیتی، می‌توان تصور کرد که اتحاد چین با تایوان آسان‌تر از تصاحب سرزمین اوکراین برای روسیه است؛ اما به این سادگی نیست.

از اواخر دهه ۱۹۸۰ دولت چین مشتاقانه روابط فرهنگی، اجتماعی و خویشاوندی با مردم تایوان را ترویج می‌کند. هدف اولیه این حرکت این بود که با ارتباطات فرهنگی و اجتماعی بیشتر، مردم تایوان بیشتر شبیه مردم سرزمین اصلی یعنی چین شده و به طور فزاینده‌ای تعلق خود را به سرزمین مادری احساس کنند؛ اما این سیاست‌ها اثرات معکوس نشان داد. با ارتباطات و تماس بیشتر، مردم تایوان به طور فزاینده‌ای تفاوت‌های خود را با سرزمین‌های اصلی مشاهده کردند.

در اواخر دهه‌ها ۱۹۹۰ در دوره لی تنگ هو دولت تایوان اقدام به ترویج عمدی هویت تایوانی کرد. به‌این‌ترتیب تلاش‌های چینی‌ها برای ترویج هویت چینی در تایوان تا حد زیادی با شکست مواجه شد. این یکی از بزرگ‌ترین دردسرهای چین در تلاش برای اتحاد مجدد چین و تایوان است.

از نظر اقتصادی، تولید ناخالص داخلی تایوان بیش از سه برابر اوکراین است و جایگاه تایوان از نظر فناوری در منطقه و جهان به عنوان یک مرکز فناوری اطلاعات، به‌ویژه به عنوان یک تولیدکننده بزرگ تراشه، بسیار مهم‌تر از اوکراین است. در واقع، ایالات‌متحده اخیراً از تایوان خواسته است تا در رفع کمبود جهانی نیمه‌هادی‌ها مشارکت بیشتری داشته باشد.

همان‌طور که رابرت راس در آستانه قرن بیست و یکم نوشت، از نظر ژئوپلیتیکی، شرق آسیا دوقطبی است. بخشی همراه ایالات‌متحده به‌عنوان قدرت دریایی غالب و بخشی همراه چین به‌عنوان قدرت غالب قاره‌ای. تایوان دقیقاً بین این دو حوزه قرار دارد. از این نظر، هرکسی که تایوان را کنترل کند نسبت به دیگری برتری خواهد داشت. مسلماً، برای ایالات‌متحده، تایوان از نظر اقتصادی و استراتژیک مهم‌تر از اوکراین است.

یکی از مهم‌ترین فاکتورها در جنگ اوکراین و جنگ احتمالی تنگه تایوان، احتمال دخالت مستقیم نظامی ایالات‌متحده است. برای اوکراین، دولت ایالات‌متحده به‌صراحت اعلام کرده است که مستقیماً به این مبارزه نخواهد پیوست. تصویر بسیار متفاوتی در مورد موضوع تایوان وجود دارد. از زمان برقراری روابط دیپلماتیک بین ایالات‌متحده و جمهوری خلق چین در سال ۱۹۷۹، مطابق با قانون روابط تایوان، دولت ایالات‌متحده به عمد موضع مبهمی را از نظر مداخله نظامی مستقیم حفظ کرده است. این ابهام، در بازدارندگی چین از استفاده از زور برای اتحاد و بازداشتن تایوان از اعلام استقلال رسمی مؤثر بوده است.

 

نتیجه

تایوان برای منافع ایالات‌متحده مهم‌تر از اوکراین است و هرگونه حمله چین به تایوان به‌احتمال‌زیاد باعث واکنش مستقیم نظامی واشنگتن خواهد شد. حداقل، تحریم‌های اقتصادی در صورت وقوع جنگ در تنگه تایوان یک احتمال قوی خواهد بود. در صورت تحریم‌های اقتصادی، چین بیشتر از روسیه از تحریم‌های ایالات‌متحده و متحدانش ضرر خواهد کرد.

به‌این‌ترتیب استفاده از زور برای بازگرداندن تایوان به سرزمین مادری گزینه چین در حال حاضر نیست و تا زمانی که شکاف بزرگی بین ارتش چین و ایالات‌متحده وجود دارد هم این گزینه روی میز چینی‌ها نخواهد بود. درک پکن این است که چین به پیشرفت در زمینه اقتصادی و نظامی ادامه خواهد داد و با قدرتمندتر شدن چین، درنهایت، این کشور می‌تواند بدون جنگ پیروز شود.

همان‌طور که در ابتدای مقاله ذکر شد، برخی استدلال کرده‌اند که یکی از درس‌هایی که چین از جنگ اوکراین می‌آموزد این است که چین باید قبل از شروع جنگ برای اتحاد مجدد با تایوان، به طور جدی فکر کند. این توصیه به درد حال نمی‌خورد و برای آینده دور است. چین برای اتحاد مجدد عجله ندارد، چه از طریق مسالمت‌آمیز و چه با زور. امید چین به این است که به حدی از پیشرفت برسد که مداخله نظامی مستقیم برای ایالات‌متحده بسیار پرهزینه باشد، تایوان هم با چین موافقت کند و پیروزی بدون جنگ حاصل شود.

نادین ابراهیم در گزارشی برای سی ان ان نوشت: پس از ماه‌ها نگرانی در مورد عرضه جهانی مواد غذایی پس از حمله ماه فوریه روسیه به اوکراین، قرارداد رفع انسداد حمل‌ونقل غلات اوکراینی در ترکیه امضا شد.

واقعیت این است که غلات به این زودی‌ها به دست کشورهای خاورمیانه و آفریقا که برای مواد غذایی اصلی به روسیه و اوکراین وابسته اند، نخواهد رسید.

روسیه و اوکراین از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گندم در جهان هستند. به گفته سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) جنگ در اوکراین که توسط حمله بی‌دلیل روسیه آغاز شد، عامل اصلی افزایش ۱۷ درصدی قیمت مواد غذایی از ژانویه بوده است و جمعیت زیادی را در آستانه قحطی قرار داده است.

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه روز جمعه گفت که این توافق میلیاردها نفر را از گرسنگی نجات می‌دهد. وی گفت: در روزهای آینده شاهد آغاز تردد کشتی‌ها خواهیم بود و بسیاری از کشورها هوای تازه خواهند داشت.

بانک جهانی در آوریل ۲۰۲۲ در چشم‌انداز بازارهای کالا تخمین زد که درگیری در اوکراین باعث خواهد شد که قیمت‌ها تا پایان سال ۲۰۲۴ به‌طور تاریخی افزایش خواهند داشت . هم فائو و هم برنامه جهانی غذا هشدار داده‌اند که ناامنی غذایی حاد در ده‌ها کشور بین ژوئن تا سپتامبر ۲۰۲۲ ممکن است بدتر شود.

بر اساس داده‌های فائو، در خاورمیانه، لبنان، تونس و لیبی معمولاً برای نیمی از واردات غلات خود به اوکراین متکی هستند. مصر، یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان مواد غذایی در جهان نیز در سال ۲۰۲۱، هشتاد درصد گندم خود را از روسیه و اوکراین خریداری کرده است.

در مورد کشورهای آفریقایی، بر اساس گزارش ژوئن ۲۰۲۲ فائو، برای مثال، اریتره در سال ۲۰۲۱ کل واردات گندم خود را از اوکراین و روسیه تأمین کرده است. سومالی هم که درگیر خشک‌سالی است شاهد افزایش موارد سوءتغذیه و حداقل دو برابر شدن قیمت گندم بوده است.

کشورهای آسیب دیده سعی کرده‌اند اقداماتی را برای کاهش تلفات شهروندان خود انجام دهند. در مصر، دولت به ازای هر تن گندم ۴۳۵ دلار یارانه پرداخت می‌کند . این رقم در سال گذشته ۲۷۰ دلار به ازای هر تن گندم بود. این کشور آفریقای شمالی که به بیش از ۷۰ میلیون نفر از جمعیت ۱۰۳ میلیونی خود یارانه پرداخت می‌کند، همچنین به دنبال فروشندگان دیگر برای تأمین ذخایر خود از جمله هند است.

اوکراین همچنین تأمین‌کننده اصلی غذا برای برنامه‌های کمک‌رسانی سازمان ملل است که به کشورهای جنگ‌زده و فقیر در خاورمیانه و آفریقا کمک می‌کند.

برنامه جهانی غذا ماه‌هاست که خواستار بازگشایی بنادر دریای سیاه – از جمله اودسا – به منظور تأمین نیازهای غذایی حیاتی کشورهایی مانند اتیوپی، سودان جنوبی، سوریه و یمن بوده و هشدار داده است که میلیون‌ها نفر در آستانه سوءتغذیه قرار دارند.

برنامه غذایی سال ۲۰۲۲ را «سال گرسنگی بی‌سابقه» نامید و درگیری‌ها، مانند جنگ در اوکراین را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین محرک‌های گرسنگی معرفی کرد و هشدار داد که تأثیر عدم اقدام سریع دراین‌باره سال‌ها در سراسر جهان احساس خواهد شد.

درحالی‌که جهان نفس خود را برای صدور مجدد غلات اوکراین حبس کرده است، قیمت گندم به اخبار این قرارداد واکنش نشان داد و قیمت گندم در روز جمعه ۲ درصد کاهش یافت.

نادر نورالدین، کارشناس مجمع عمومی فائو و مشاور سابق وزارت تأمین مصر، گفت: اخبار این قرارداد قیمت‌ها را پایین آورده است. وی افزود که انتظار می‌رود در صورت ازسرگیری حمل‌ و نقل غلات، قیمت‌ها به‌تدریج کاهش یابد. نورالدین گفت، با این حال، هرگونه کاهش قابل توجه قیمت مواد غذایی به هزینه‌های سوخت که از ژانویه در حال افزایش است هم بستگی دارد.

*منبع: سی ان ان

به گزارش اندیشکده بروکینگز در مقاله ای نوشت:

مقامات ایالات متحده اکنون انتظار دارند که یک جنگ فرسایشی رخ دهد، در حالی که هیچ یک از طرفین قادر به پیشرفت نظامی قاطع نیستند. چگونگی پایان جنگ هنوز مشخص نیست.

در ۲۴ فوریه، نیروهای روسیه از شمال، از جمله از بلاروس، از جنوب از کریمه و از شرق به اوکراین حمله کردند.

محورهای متعدد حمله حاکی از آن بود که ارتش روسیه قصد داشت به سرعت پایتخت کیف را تصرف کند، دولت منتخب دموکراتیک را سرنگون کند و شاید به اندازه دو سوم شرق اوکراین را اشغال کند.

روس ها شکست خوردند. نیروهای آنها به حومه کیف رسیدند اما در پایان مارس عقب نشینی کردند. نیروی محرکه ارتش روسیه به سمت اودسا پس از سه هفته در اطراف میکولایف باتلاق شد.

در ماه مه، نیروهای روسی که به خارکف، دومین شهر بزرگ اوکراین که تنها در ۲۵ مایلی مرز روسیه قرار دارد، حمله کردند و تنها به حومه شهر وارد شدند.

ارتش روسیه سرانجام در اواسط ماه مه، زمانی که آخرین نیروهای اوکراینی پس از یک مقاومت شجاعانه تسلیم شدند، کنترل ماریوپول را به دست آورد. هفته‌ها بمباران و بمباران بی‌رویه روسیه، ماریوپل، شهری عمدتاً روسی‌زبان که تقریباً نیمی از جمعیت آن قومی روسی بودند، کاملاً ویران شده است.

پس از عقب نشینی از کیف و شمال اوکراین، نیروهای روسیه در منطقه دونباس در شرق اوکراین متمرکز شده اند. پس از شش هفته، آنها پیشرفت هایی داشته اند، اما با هزینه قابل توجهی در برابر دفاع مصمم اوکراین همراه بود .

تحلیلگران نظامی به این فکر می پردازند که آیا ارتش روسیه به زودی به یک نیروی مصرف شده و خسته از تلفات سنگین، تلفات تجهیزات زیاد، روحیه ضعیف، و تدارکات ضعیف، و ناتوان از اجرای عملیات تهاجمی بزرگ دیگر تبدیل خواهد شد ‌.

تصمیم کرملین برای اعلام نکردن بسیج کامل، جایگزینی خسارات جنگی را برای ارتش روسیه دشوار می کند. مقامات ایالات متحده می بینند که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه سرسختانه در حال حفاری است، هیچ مسیر مذاکره ای را در کوتاه مدت تشخیص نمی دهد و انتظار یک جنگ فرسایشی را دارند، در حالی که طرفین آن را کنار می گذارند، اما نمی توانند پیروزی قانع کننده ای کسب کنند.

به نظر می رسد که اوکراین از یک جهت قبلاً پیروز شده است: تقریباً هیچ کس باور نمی کند که ارتش روسیه بتواند کیف را تصرف کند و نیم تا دو سوم کشور را اشغال کند. اوکراینی ها در حال بازگشت به پایتخت هستند و زندگی در آنجا حالت عادی به خود گرفته است. هر چند جنگ به پایان برسد، یک کشور مستقل و مستقل اوکراین در نقشه اروپا باقی خواهد ماند.

فراتر از آن، پیش بینی همه چیز دشوارتر می شود. کرملین اکنون بر روی کنترل کامل دونباس متمرکز شده است، هدفی که به طور قابل توجهی از اهداف تهاجم اولیه خود کاهش یافته است. مسکو ممکن است مجبور شود هدف دونباس خود را به کنترل کامل استان لوهانسک، اما نه تمام استان دونتسک، کاهش دهد. نیروهای روسیه در جنوب اوکراین آماده سازی مواضع دفاعی را آغاز کرده اند.

نیروهای اوکراینی که توسط جریان فزاینده تسلیحات از غرب تقویت شده‌اند، ضدحمله‌های موفقیت‌آمیزی و همچنین دفاع متحرک قوی انجام داده‌اند. با این حال، انتقال از دفاع به یک ضد حمله تمام عیار با هدف بیرون راندن روس‌ها از سرزمینی که از ۲۴ فوریه اشغال کرده‌اند، چالشی سخت خواهد بود. در آن صورت، برخی از مزایایی که به نفع دفاع است، نصیب ارتش روسیه خواهد شد.

بنابراین، یک بن‌بست نظامی که ممکن است ماه‌های بیشتر ادامه یابد، محتمل‌ترین سناریو به نظر می‌رسد.

حل و فصل مذاکره یک راه برای پایان دادن به جنگ ارائه می دهد. رئیس جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، در ماه مارس آماده سازش در مورد مسائل کلیدی بود، به عنوان مثال، پیشنهاد کرد که جاه طلبی های کیف برای پیوستن به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را کنار بگذارد و بی طرفی را بپذیرد. اما همتای روسی او از امکان تضمین اوکراین بی طرف و شاید دستاوردهای دیگر استفاده نکرد.

در نگاهی به گذشته، ممکن است تبدیل به یک فرصت از دست رفته برای مسکو شود. نگرش اوکراین نسبت به مذاکره از ماه مارس سخت تر شده است. این نشان دهنده اعتماد فزاینده به توانایی های ارتش اوکراین و خشم نسبت به جنایات جنگی روسیه، مانند تخریب بی رویه ماریوپل، و جنایات در مکان هایی مانند بوچا و بورودیانکا است. خشم عمومی تقریباً به طور قطع آزادی مانور زلنسکی در بررسی امتیازات احتمالی را محدود می کند.

به گزارش سی ان ان، روسیه اعلام کرد آخرین جنگجویان اوکراینی در کارخانه فولاد تسلیم شده‌اند.

اگر این خبر درست باشد، یک پیروزی نمادین برای مسکو محسوب می‌شود.

اوکراین هنوز این خبر را تایید نکرده و سی ان ان نیز نمی‌تواند به طور مستقل آن را تایید کند.

سایر اخبار مهم حوزه اوکراین به شرح زیر است:

موشک‌های روسی دیروز جمعه ساختمان فرهنگی در شهر لوزووا را در شرق کشور منهدم کرد که بر اثر آن 7 تن از جمله یک کودک 11 ساله زخمی شدند.

زلنسکی این حمله را مطلقا شیطانی و حماقت کامل خواند.

لایحه کمک 40 میلیارد دلاری به اوکراین نزد بایدن به کره جنوبی ارسال شد.

بایدن در اولین سفر آسیایی در کره جنوبی به سر برده و فردا یکشنبه به ژاپن می‌رود.

انتظار می‌رود در صورت تهدید سوئد و فنلاند از سوی روسیه و یا هر عضو دیگری از ناتو، آمریکا 100 هزار نیروی خود را در اروپا مستقر کند.

سخنگوی وزارت دفاع آلمان تایید کرد اولین محموله تسلیحاتی شامل 15 تانک مجهز به سامانه ضدهوایی Gepard را در ماه جولای راهی اوکراین می‌کند.

هم زمان آلمان با قطر بر سر مشارکت در انرژی به توافق رسیده و بدین ترتیب برلین گامی بلند را جهت رفع وابستگی به گاز روسیه برداشت.

روز پنجشنبه روستایی در منطقه چرنیهیو در شمالکی یف مورد اصابت موشک‌های روس قرار گرفت و تعداد زیادی کشته بر جای گذاشت.

زلنسکی این حمله را به شدت محکوم کرده و آن را تلاشی عمدی و جنایتکارانه برای کشتن هر چه بیشتر اوکراینی‌ها خواند.

در بیانیه روز پنجشنبه وزارت دفاع انگلیس آمده است: روسیه در هفته های اخیر فرماندهان ارشدی را که عملکرد ضعیفی در مراحل آغازین حمله به اوکراین داشتند، اخراج کرده است.

این بیانیه می‌افزاید: ژنرال «سرهی کیسل» که فرماندهی ارتش زبده گاردهای تانک اول را بر عهده داشت، به دلیل ناکامی در تصرف خارکیف از کار تعلیق شد. معاون دریاسالار «ایگور اوسیپوف» که فرماندهی ناوگان دریای سیاه روسیه را برعهده داشت نیز احتمالاً در پی غرق شدن کشتی رزمی مسکوا در ماه آوریل تعلیق شد. «والری گراسیموف»، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح فدراسیون روسیه احتمالاً در سمت خود باقی می ماند، اما مشخص نیست که آیا او اعتماد ولادیمیر پوتین را حفظ می کند یا خیر.

در ادامه بیانیه آمده است:‌ فرهنگ پنهان کاری و فراری دادن احتمالاً در ارتش و سیستم امنیتی روسیه رایج است.

وزارت دفاع انگلیس بر همین اساس ادعا کرد: بسیاری از مقام های دخیل در تهاجم به اوکراین احتمالاً به طور فزاینده‌ای سرگرم اجتناب از مقصر شناخته شدن در عقب‌نشینی‌های روسیه هستند و به نظر می رسد این مساله فشار بیشتری بر مدل متمرکز فرماندهی و کنترل روسیه وارد می‌کند زیرا افسران به طور فزاینده‌ای به دنبال ارجاع تصمیمات کلیدی به مافوق خود هستند.

بر اساس ارزیابی های ادعایی وزارت دفاع انگلیس، در چنین شرایطی برای روسیه دشوار خواهد بود که ابتکار عمل را دوباره به دست آورد.

از ابتدای جنگ در اوکراین وزارت دفاع انگلیس آخرین ارزیابی های خود را از تحولات در این کشور به صورت روزانه گزارش می‌دهد. در واقع انگلیس از زمان آغاز جنگ اوکراین، به بازیگر فعالی در عرصه این نبرد تبدیل شده و با اتخاذ مواضع ضد روسی، ارسال تسلیحات و تجهیزات نظامی و اعمال تحریم‌ علیه روسیه به تنش‌ و درگیری‌ها دامن زده است. این کشور تقریبا هفته‌ای یک بار تحریم‌های جدیدی را علیه روسیه وضع می‌کند.

به گزارش سی ان ان، امین عوض هماهنگ کننده سازمان ملل در اوکراین با صدور بیانیه‌ای تاکید کرد در زمان جنگ طبق قوانین بین‌المللی باید از غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی پرهیز کرد.

به گفته وی تعهدات، تحت قوانین بین‌المللی و بشردوستانه غیرقابل مذاکره است و باید هر چه زودتر به دنبال پایان صلح آمیز جنگ چه برای مردم اوکراین و سایر مردم جهان باشیم.

کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف نیز در بیانیه‌ای گفت: ” یونیسف حمله دیگری به مدرسه‌ای در اوکراین را به‌دلیل گزارش‌هایی مبنی بر اینکه غیرنظامیان، از جمله کودکان، در پناهگاه مدرسه پناه گرفته‌اند، به شدت محکوم می‌کند”.

وی افزود هنوز نمی دانیم چند کودک در بمباران گزارش شده کشته یا مجروح شده‌اند، اما می‌ترسیم قربانیان این حمله به صدها کودکی که قبلاً در این جنگ جان خود را از دست داده، اضافه شوند.

امروز روسیه در حالی روز پیروزی را جشن می‌گیرد که گفته می‌شود 60 تن بر اثر بمباران مدرسه‌ای در روستای بیلوهوریوکا در لوهانسک جان باخته باشند.

به گفته مقامات محلی بیش از 90 تن که اغلب کودک بودند، به دلیل شدت گرفتن نبرد میان نیروهای روس و اوکراین، در مدرسه پناه گرفته بودند.

بعد از بمباران بیش از 27 تن زنده نجات یافته و اجساد دو تن نیز یافت شد اما از سرنوشت سایرین که در زیرزمین پناه گرفته بودند، خبری در دست نیست.

به گزارش تایمز، منابع اوکراینی می‌گویند روسیه در حال هموار کردن راه برای تصرف کشور همسایه اوکراین یعنی مولداوی است.

به گفته این منابع روسیه تلاش خواهد کرد تا با تصرف مولداوی جبهه جدیدی علیه اوکراین بگشاید.

بر این اساس مولداوی به عنوان یکی از جمهوری‌های شوروی سابق {دومین کشور فقیر حال حاضر اروپا} تنها 3250 سرباز در ارتش خود دارد و تسلط موفقیت آمیز منجر به حرکت نیروهای روس به بندر اودسا در دریای سیاه از سمت غرب می‌شود.

به گفته منابع مطلع، کرملین از قبل تصمیم حمله به مولداوی را گرفته است.

بدین ترتیب سرنوشت مولداوی تعیین کننده خواهد بود و اگر روسیه بر این کشور مسلط شود، اوکراین از نظر نظامی هدفی ساده‌تر و تهدید جدی برای حیات کی یف خواهد بود.

{کشور 3 میلیونی مولداوی کشور محصور در خشکی در شرق اروپا است که از غرب با رومانی و از شمال شرقی تا جنوب با اوکراین همسایه است. مرزهای مولداوی با رومانی در راستای رودهای پروت و دانوب کشیده شده‌است. این کشور از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۹۱ با نام جمهوری شوروی سوسیالیستی مولداوی بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود و در ۲۷ اوت ۱۹۹۱ پس از فروپاشی شوروی اعلام استقلال نمود. پایتخت مولداوی شهر کیشیناو است. همچنین داخل این کشور، کشوری به رسمیت شناخته نشده بنام ترانس نیستریا است که در سطح بین‌الملل آن را به عنوان بخشی از مولداوی می‌شناسند.(1500 سرباز روس در آنجا بعد از جنگ داخلی مستقر هستند.) این کشور از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی دومین کشور فقیر در اروپا است. مولداوی به وسیله یک جمهوری پارلمانی اداره می‌شود که رئیس‌جمهور در آن ریاست کشور و نخست‌وزیر ریاست حکومت را بر عهده دارد. این کشور عضو سازمان ملل متحد، شورای اروپا، سازمان جهانی تجارت، سازمان امنیت و همکاری در اروپا (OSCE)، سازمان GUAM برای دموکراسی و توسعه اقتصادی، کشورهای مشترک المنافع (CIS) و سازمان همکاری اقتصادی دریای سیاه (BSEC). و هم چنین متقاضی عضویت در اتحادیه اروپا است.}

به گزارش سی ان ان، ربکا کابررا مادر ویلی به سی ان ان گفت پسرش که با یک شرکت پیمانکاری خصوصی نظامی کار {مزدوری} می‌کرد در کنار نیروهای اوکراینی در جنگ کشته شده است.

تفنگدار سابق به گفته مادرش مدت کوتاهی قبل از شروع جنگ در اوکراین در پایان فوریه هلاوه بر شغل تمام وقت به عنوان افسر اطلاحات در تنسی، در شرکت خصوصی نظامی ثبت نام کرد.

با شروع جنگف مقاطعه‌کاری نظامی دنبال سرباز برای ارسال به اوکراین بود که ویلی موافقت خود را اعلام کرد.

مادرش می‌گوید وی به کاری که می‌کرده اعتقاد داشته و می‌گفت باید روس‌ها را در آنجا مهار کرد تا به اینجا{آمریکا} نیایند و دیگر سربازان آمریکایی مجبور به جنگیدن با آنها نباشند.

به گفته کابررا، ویلی 12 مارس به لهستان پرواز کرد و 12 و 13 مارس به اوکراین وارد شد.

گروهی که ویلی کنارشان می‌جنگید از کشورهای مختلف بودند{مزدوران کشورهای مختلف} و کسانی که خبر مرگش را دادند گفتند جسدش پیدا نشده است.

وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده از موضوع آگاه بوده و وضعیت را از نزدیک رصد می‌کنند.

وزارت خارجه بار دیگر تاکید کرده که شهروندان آمریکایی باید خاک اوکراین را ترک کنند.

ویلی یک نوزاد 7 ماهه را همراه با همسرش رها کرده بود و به اوکراین رفت.

دیروز سخنگوی وزارت خارجه انگلیس نیز از کشته شدن یک تبعه خود در اوکراین خبر داد.

گفتنی است اوکراین یک لژیون بین‌المللی برای جنگجویان خارجی که با روسیه می‌جنگند ایجاد کرده و بیش از 20 هزار داوطلب و فدایی از 52 کشور از 7 مارس تمایل خود را برای حضور در جبهه ابراز کرده بودند.

فرمانده اداره اطلاعات ارتش اوکراین، ژنرال کریلو بودانوف مسوول لژیون بین‌المللی در اوکراین است.