تنیسور روس با روشی متفاوت خواستار پایان جنگ شد

مشکات الزهرا صفی دختر تنیس باز ایران با تاریخ سازی توانست در گرند اسلم جوانان استرالیا بازی کند و سپس اولین پیروزی ایران در این رویداد را به ثبت برساند. صفی در راهروهای محل برگزاری گرنداسلم استرالیا با رافائل نادال کسی که الهام بخش او بوده است، روبرو شد و با او عکس یادگاری گرفت. بدون شک این تجربه برای این دختر ۱۷ ساله به یادماندنی خواهد بود.

نادال نیز در واکنش به دیدار کوتاهی که با دختر تنیس باز ایران داشت، گفت: در من در راهرو بودم و شخصی از مسابقات او را به من معرفی کرد و در مورد حضورش در این مسابقات توضیحاتی داد. برای من لذت بخش بود که درباره او بیشتر بدانم، فکر می کنم داستان او شگفت انگیز است. دیدن بازیکنانی از نقاط مختلف جهان، به‌ویژه نقاطی از جهان که از نظر تاریخی هرگز بازیکنانی در این مسابقات نداشته اند، فوق‌العاده است.

او ادامه داد: فکر می‌کنم دیدن بازیکنی از ایران که اکنون در رده سنی نوجوانان است و یک مسابقه را برده است، فوق‌العاده است. این یک داستان عالی است و واقعاً از ملاقات با او لذت بردم. یکی از زیباترین چیزها این است که ورزش می‌تواند زندگی مردم را تغییر دهد و داستان‌هایی مانند او می‌گویند که ما در راه درستی برای ادامه ترویج ورزش خود هستیم.

نادال پس از اینکه شنید صفی پس از تماشای مسابقه او، تنیس را شروع کرده است، بیان کرد: برای من، این اتفاق خاصی است که بتوانم کسی را تشویق کنم. همچنین به او کمک کند تا در مورد زندگی خود تصمیمات مثبت بگیرد و به این مساله بسیار افتخار می‌کنم. اگر مسابقه من به او کمک کرده است تا بتواند تنیس بازی کند و اکنون در گرنداسلم استرالیا باشد، برایم افتخار بزرگی است و برای آن بسیار خوشحالم.

مشکات‌الزهرا پیش‌ازاین تاریخ‌سازی، چهره چندان سرشناسی نبود؛ سرشناس برای اهالی رده‌بالای ورزش که در این مواقع ناگهان به رشته تنیس علاقه‌مند می‌شوند و با پست‌های تعریف و تمجیدی، سعی می‌کنند ردپایی از خودشان در این موفقیت به جا بگذارند. اتفاقا اینجا، همان‌جایی است که هیچ‌یک از مسئولان نمی‌توانند خودشان را به این دستاورد مهم بچسبانند، چون مشکات‌الزهرا هرچه داشته، حاصل تلاش خود و خانواده بوده و موفقیتش تمام‌وکمال فردی است.

او خودش هزینه کرده و حتی برای اجاره زمین تمرین هم از جیب خرج کرده است؛ بنابراین سخت است تحمل اینکه کسی این‌روزها پیدا شود و بخواهد موفقیت این دختر جوان ایرانی را که به‌عنوان اولین ایرانی موفق شده به رتبه زیر 100 تنیس در دنیا برسد، به نام خودش بزند.

پیش‌تر نام ایران فقط یک‌بار در سطح این رقابت‌ها مطرح شده بود که مربوط به ارغوان رضایی بود؛ تنیس‌باز ایرانی که برای تیم ملی فرانسه و با پرچم این کشور در این رقابت‌ها مسابقه می‌داد. او حمایت فرانسه را در اختیار داشت، باوجود اینکه خود و پدرش از نژادپرستی فرانسوی‌ها حرف می‌زدند. مشکات‌الزهرا اما برای رسیدن به رتبه 74 دنیا، حضور در گرنداسلم استرالیا و البته کسب تمجید و تعریف از نهادهای بین‌المللی در عرصه تنیس، یکه و تنها بود و دستاوردش همان‌طورکه در بالا عنوان شد، کاملا فردی است.

حال سؤالی که این‌روزها مطرح می‌شود، این است که مسئولان ورزشی و سیاسی ایران قرار است با مشکات‌الزهرا در ادامه مسیر حرفه‌ای چه برخوردی داشته باشند؟ احتمالا او درست مثل همین روزها، برای چندوقتی مورد ستایش قرار می‌گیرد و از گوشه‌وکنار وعده‌وعیدهایی هم قاعدتا می‌شنود. اینکه این وعده‌ها تا چه اندازه عملی شود، چندان روشن نیست؛ به‌ویژه آنکه ورزشکاران بسیاری بوده‌اند که پیش‌ازاین از سوی مسئولان ایرانی وعده‌های بی‌فرجام زیادی شنیده‌اند.

شرایط سنی برای مشکات‌الزهرای 17ساله، انگیزه و البته دستاوردش آن‌قدری خوب و درخور هست که در آینده‌ای نه‌چندان دور با پیشنهادهای ریزودرشت از سوی کشورهای همسایه روبه‌رو شود که بخواهند برای پرچم آنها به زمین تنیس و رقابت با بزرگان این رشته پا بگذارند. اینجاست که باید آنهایی که امورات ورزشی را در دست دارند، آستین همت بالا زده و از لحاظ مالی این جوان مستعد را حمایت کنند.

البته ناگفته پیداست که این حمایت‌ها نباید با انتظار همراه باشد؛ چراکه اگر چنین شود، احتمال دارد تجربه تلخ کیمیا علیزاده‌ها در ورزش ایران تکرار شود. کیمیا یکی از معدود چهره‌های ورزش زنان ایران بود که با حمایت‌های خوبی از سوی مسئولان ورزش ایران مواجه شد اما او زمانی که حس کرد قرار است به نفع و میل جریانی خاص «مصادره» شود، رفتن را به ماندن ترجیح داد. درست از همان زمان به بعد بود که دختر تاریخ‌ساز تکواندو که تک‌مدال ایران در عرصه زنان در بازی‌های المپیک را کسب کرده، «وطن‌فروش» و «خائن» نامیده شد.

کسی از این نگفت که چرا کار به جایی رسید که کیمیا علیزاده ترجیح داد آینده ورزشی‌اش را زیر پرچم دیگری ببرد؛ اما مدام در تلویزیون و… با ساختن برنامه‌های تخریبی، سعی در زشت جلوه‌دادن کار کیمیا علیزاده داشتند. البته ماجرای مصادره‌شدن به نفع یک جریان خاص فقط یک طرف ماجرا بود، زیرا وقتی پای رفتن سعید ملایی، دیگر قهرمان ورزشی از ایران به میان آمد، مشخص شد که جریان فکری تصمیم‌گیرنده در امور ورزشی، برای ورزشکارانی که عمر حرفه‌ای‌شان کم و عمر قهرمانی‌شان کمتر است، چه لطمه‌ای به آینده آنها می‌زند.

حال، مسئولان ورزش ایران از یک‌سو و مسئولان سیاسی از سوی دیگر باید انتخاب کنند که چطور مانع از رفتن مشکات‌الزهراها از ایران و پناهنده‌شدن زیر پرچم کشورهای دیگر شوند. پیش از آنکه طرح و برنامه‌ریزی کنند تا در رسانه ملی از مهاجرین، چهره‌ای«خائن» و «وطن‌فروش» بسازند، بهتر است برنامه‌ای مدون بچینند تا مشکات‌الزهرا، اگر آینده‌ای در عرصه بزرگسالان دارد، که تابه‌حال چنین نشان داده، تا آخر زیر همین پرچم بماند. پرواضح است که این استعداد جوان در کنار سایر مستعدین ورزشی، فقط نیاز به امکانات و حمایت‌های مالی ندارد. درست است که این دو، لازمه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای است‌ اما خطر بزرگ در سال‌های آینده می‌تواند همان چیزی باشد که کیمیا علیزاده و سعید ملایی را از ایران جدا کرد؛ یکی به نفع جریان خاصی درحال مصادره‌شدن بود و دیگری نمی‌خواست قربانی تصمیمات سیاسی در امور ورزشی شود.

مشکات الزهرا ، این نام با آغاز سال ۲۰۲۲ به یکباره نامی جذاب برای همه ایرانی ها بدل شده است. دختر ۱۷ ساله کرجی که با راکت تنیسش صبح یکشنبه در استادیوم اصلی تورنمنت زیر ۱۸ ساله های گرند اسلم ملبورن توانست ورزشکار کشور میزبان را شکست دهد. این اولین برد تاریخ تنیس ایران از همان روز نخست تا حالاست کاری که حتی منصور بهرامی بزرگ هم موفق به انجامش نشده بود. چرا تنیس ایران که همین حالا جایی حتی بین تیم های صاحب تنیس دسته دوی دیویس کاپ هم ندارد یکباره صاحب چنین استعدادی شده است؟ این را می شود در همان ویدئوی کوتاه پس از برد نخست او به پاسخش رسید. جایی که تشکر می کند از مربیانش و باشگاهش.

تشکیلات فدراسیون تنیس ما تقریبا خروجی اش همان طور که پیش بینی می شده صفر است اما این رشته به دلیل پتانسیل خاص و درآمدزایی آینده دارش همیشه برای بخش خصوصی جذابیت داشته. تنیس بازی کردن کلاس دارد و شاید برای خیلی ها نمایشی از اشرافی گری باشد. کمتر اشراف زاده یا سلبریتی را پیدا می کنید که عکسی با راکت تنیس نداشته باشد اما خب این همه موجودی تنیس نیست. در دل طیف های آموزش تنیس در یک دهه گذشته باشگاه آپت که در دورانی امتیاز انحصاری یکی از عظیم ترین باشگاه های تنیس آسیا یعنی ۲۹ زمین استاندارد تنیس مجموعه انقلاب را بر عهده داشته با ۵ مربی اروپایی خود در درآمدزایی از آموزش تنیس مبتدی ، سرمایه گذاری روی استعدادهای آینده را هم در دستور کارش داشته. مشکات البته یک استعداد بی نظیر بوده . او وقتی در ۱۴ سالگی کار با تونی مربی کرواتش را شروع کرد رنکینگش ۴۸۶ بوده اما خب اگرچه یکسال کامل ۲۰۲۰ را به دلیل کرونا به کلی از بودن در ایونت ها محروم شد اما در ۲۰۲۱ استثنایی عمل کرد. او از ۹ رخداد درجه ۲ و ۳ تنیس که در آنها شرکت کرد در ۸ تا راهی فینال شد و غیر از یکی در تمام آنها قهرمان شد.

مشکات اینگونه تا پایان ۲۰۲۱ و در شروع ۱۷ سالگی به رنک ۱۵۰ جهان رسید و توانست با شروع ۲۰۲۲ و حذف ۱۸ ساله های رنکینگ تا رده ۸۷ بالا بیاید این برای او شروع یک مسیر طلایی بود.  بله در شروع فصل و سفر سخت به استرالیا و هزینه های سرسام آورش و قوانین سختگیرانه قرنطینه کرونا به کمکش آمد و توانست با رنکینگ ۸۷ مجوز حضور در گرنداسلم استرالیا را بدست بیاورد اما خب این نافی توان و سخت کوشی این دختر قهرمان کرجی نیست. کسی که با پوششی متفاوت از همه تنیسورهای دیگر دنیا در رقابت های زنان حاضر می شود اما این قدر اراده دارد که با تمام وجود بجنگد:«امروز روز بزرگی برای من و تنیس ایران بود. موفق شدم حریف استرالیایی ام را ۶بر ۳ و ۶ بر ۴ در راند اول شکست دهم و امیدوارم این مسیر روز سه شنبه هم ادامه داشته باشد.» این حرف های مشکات پس از برد اول بود اما خب این تمام مسیر برای او نیست. او با تونی آدرویچ در این تورنمنت به یک کلاس آموزشی رفته برای آرزوهای بزرگش چون این سال آخر حضورش در مسابقات سنی جوانان است و اینجاست که باید آینده رویایی اش را بسازد. دخترکی که سال ها قبل به سایت فدراسیون تنیس گفته بود الگوی فنی اش در تنیس ، ماریا شارپووای روس است، حالا وارد مسیری شده که شاید بتواند آینده اش را درخشان تر از آنچه در ذهن داشته ترسیم کند.

بودن در اتمسفر مسابقاتی که بزرگترین های دنیا را در خود جای داده ، آن هم کنار مربی کرواتی که خودش چهار ، پنج باری لذت راکت در دست گرفتن را در آنجا تجربه کرده است فرصتی را در اختیار مشکات گذاشته تا بتواند بودن در جمع بهترین ها را تجربه کند. مثلا شب اول ورود به ملبورن تجربه شام مشترک با ماته پاتیچ و نیکولا مکتیچ احتمالا اتفاق جالبی در زندگی ورزشی مشکات بوده . حرف زدن با دو نفری که قهرمان تنیس دوبل جهان و المپیک هستند و البته از دوستان تونی. اولین مسابقه در بزرگترین استادیوم مجموعه، جایی که هیجان و استرسش برای مشکات در اولین گرند اسلم زندگی شاید بیش از بازی با حریف استرالیایی بود اما مشکات با تمرکز و حمایت چند ایرانی داخل ورزشگاه بر همه این استرس ها غالب شد و با این برد احتمالا رنک جهانی اش تا حدود ۶۴ پایین می آید و احتمالا برای رسیدن به جایگاهی زیر ۵۰ نیاز به یک برد بزرگ دیگر دارد. رنکی که حضورش در رولان گاروش فرانسه راهم گارانتی می کند.این یعنی یک فرصت تاریخی برای او . بی شک راکت در دست گرفتن در رولان گاروش و زمین رس برای او که بارها در زمین های رس انقلاب بازی کرده فرصتی هیجان انگیز خواهد بود.
مشکات صبح امروز به وقت ما دومین تجربه اش در استرالیا را هم سپری می کند. او و هم تیمی فرانسوی اش که تنها دختر فرانسوی است که به مسابقات جوانان استرالیا آمده باید به مصاف تیم سید یک مسابقات بروند. جدال با دیانا تنیسور رنک سه دنیا از روسیه و کلرویه تنیسور رنک ده آمریکایی که تیم دوبل شان با سید یک در برابر تیم دوبل مشکات و ناهیا قرار می گیرند. این خود اولین تجربه بزرگ مشکات است . تجربه بازی روبروی دو ورزشکار با رنک یک تا ده دنیا.

او درست ۲۴ ساعت بعد هم به مصاف حریفی بلژیکی می رود. سوفیا که با رنک جهانی ۱۶ با سید ۸ به ملبورن آمده است و بازی او برابر مشکات یکی از سخت ترین تقابل های همه این سال های تنیس بازی کردن مشکات خواهد بود. روی کاغذ بردن این بازی برای مشکات چیزی شبیه نشدنی است اما او چه اینجاو در این بازی چه تورنمنت های درجه دوی بعدی که در ماه های بعد اعزام می شود، تمام تلاشش را خواهد کرد تا یکی از مسافران قطعی به ویمبلدون و یو اس اپن باشد. او تا قبل از خروج از این رده سنی می خواهد همه نشدنی ها را برای خود شدنی کند و بعد به دنیای بزرگسالانی برود که رقابت در میان شان شاید خیلی دشوارتر باشد. اما مشکات تنها یک جرقه در پروسه آموزش تنیس دنیاست؟ همین حالا تونی و همکارانش دو پسر تنیسور زیر ۱۵ سال با رنک های زیر ۳۰۰ دارند که اگر بتوانند مسیر موفق مشکات در سال گذشته را طی کنند، خیلی زودتر و در ۱۵ سالگی به جمع صد تنیسور برتر جهان می رسند و این می تواند یک تحول عظیم در تنیس ایران ایجاد کند تا همچنان برای بازی در رقابت هایی چون دیویس کاپ ناچار به باز دعوت از انوشاشاهقلی و اشکان شکوفی و شاهین خالدان که هیچ گاه ستاره ای که باید می شد، نشد یا کمک گرفتن از شهرت امیر جدیدی بازیگر سرشناس سینمای ایران نباشد.

استعدادهای مثل مشکات و کسری که برای آینده می جنگند. از حوالی ۵ سالگی راکت در دست گرفتند، با مربیان خوب خارجی تمرین کردند، تمرینات زیاد در رقابت های داخلی و مسابقات خوب بین المللی را تجربه کردند و دنیای شان فقط همین جام های بین خودی عشق تنیس های شب های لاکچری تنیس انقلاب نیست و به آرزوهای بزرگ در رقابت های جهانی فکر می کنند. رویای شان راکت در دست گرفتن روبروی نواک جوکویچ و نادال و باقی ستاره هاست و دارند برایش می جنگند.

مسیری که البته نیاز به حمایت دارد . حمایتی که ورزش دولتی ما هیچ وقت از پی آن نخواهد رفت اما مانع تراشی سر راه سرمایه گذاران بخش خصوصی هم می تواند این مسیر ایده آل البته درآمدزا را خیلی زود به پایانی تلخ بکشاند. چیزی که این روزها کابوس امیر صدری شده و او می گوید:«خب قرارداد ما با مجموعه انقلاب به سر رسیده و با همه هزینه ای هم که برای مجموعه استقلال کردیم، بعید است آنجا را هم در اختیارمان بگذارند. شوک های دلاری باعث شده از ۵ مربی خوب خارجی رسیدیم به دو تا و شاید بزودی فقط یکی شان باقی بماند. راستش این واقعیت ماست. بله استعداد داریم و می شود این بچه ها را ساخت اما خب باید امکانش هم باشد.