محمدرضا حیاتی ـ گوینده باسابقه خبر صداوسیما ـ که نزدیک به دو سال از قاب تصویر دور بود، چند روز قبل به عنوان مهمان در یک ویژه برنامه زنده نوروزی در شبکه پنج سیما حاضر شد و در حالی که برای لحظاتی حرف هایش خطاب به بینندگان، با بغض همراه بود، برای مردم ایران سالی سرشار از «دوستی»، «مهربانی» و «رفاقت» و «صمیمیت» آرزو کرد.

ویدئوی حضور محمدرضا حیاتی در قاب تصویر صداوسیما، طی روزهای اخیر در فضای مجازی بارها دست به دست شده است و حتی برخی از آن به عنوان بازگشت این گوینده قدیمی به رسانه ملی تعبیر کرده اند.

با این همه خود حیاتی درباره همکاری مجددش با صداوسیما می گوید: من فقط به عنوان مهمان در یک برنامه تلویزیونی حضور پیدا کردم.

این گوینده خبر پیشکسوت در پاسخ به اینکه آیا این حضور غافلگیرکننده می تواند نویدی برای بازگشت چهره آشنای او به قاب تلویزیون باشد؟ تصریح کرد: فعلا قرار نیست به تلویزیون برگردم و صحبتی در این زمینه نشده است.

حیاتی پس از اینکه همکاری اش با تلویزیون در دوره ریاست قبلی سازمان صداوسیما قطع شد، در فضای مجازی فعالیت هایی داشته است. او در این مدت بارها در گفت وگوهایی مجزا با تاکید کرده است که: «کار اهالی فرهنگ و هنر و رسانه بازنشستگی نمی‌شناسد و این قشر تا وقتی توان دارند و مردم دوستشان دارند، می‌توانند کار کنند.»

اما از جمله مطالبات جدی مخاطبان صداوسیما از پیمان جبلی ـ رییس این رسانه ـ از همان بدو آمدنش بازگشت چهره های محبوب و مردمی بوده است. که جبلی در پاسخ به این مطالبه به رسانه ها گفته بود: «تلویزیون ترکیبی از فکر و هنر و ایده و زیبایی و ظرفیت های انسانی است. تمام ظرفیت های انسانی که در قالب های مختلف هنرمند کارگردان، مجری و … عوامل تولید همه سرمایه های تلویزیون هستند و از هر کدام باید به بهترین نحو ممکن استفاده کرد که این پازل زیبا شکل بگیرد. هیچ ظرفیتی را در دوره جدیدی نمی گذاریم هدر برود از همه ظرفیت ها در حد امکان بهره مند خواهیم شد. تمام عزیزان ما و سرمایه های انسانی ما برای ما عزیز و محترم هستند و جایشان در رسانه ملی همیشه باز خواهد بود اما اینکه در دوره تحولی جدید در ارتباط با چهره ها چه خواهیم کرد، امیدواریم ان شاءالله بتوانیم صیانت بهتری از چهره ها انجام دهیم.»

گاف ساده این گوینده که می‌شود گفت به دلیل سابقه چهل‌ساله‌اش به نماد گویندگی خبر برای همه ما تبدیل شده، به سرعت فضای مجازی را درنوردید.

از قرار معلوم و براساس شواهد و قراین هر وقت اسمی از قطر بیاید، این گاف هنوز به‌ اندازه یک لبخند ساده حلال کار می‌کند. نشانه‌اش اینکه بعد از قطعی شدن حضور در جام جهانی، شهرداری تهران برای تبریک این اتفاق به شهروندان در بیلبوردهای تبلیغاتی، از این گاف با همان سر و شکل اصلی‌اش (به سفر قطر کردیم) استفاده کرد و ایرانسل هم ظاهرا خیلی عادی و بدون آن گاف (به قطر سفر کنید!) و البته با علامت سوال شیطنت‌آمیزی که ما را دقیقا به یاد آن می‌اندازد، از آن به عنوان شعار تبلیغاتی کمک‌هزینه سفر به جام جهانی استفاده کرد.

می‌شود پیش‌بینی کرد با توجه به جام جهانی پیش روی قطر، این جمله آنقدر در تیترها و شعارهای تبیلغاتی و موارد مشابه تکرار بشود که کارکرد فرسایشی و معکوس پیدا کند و به عبارت واضح‌تر حال همه را به هم بزند.

حیاتی نماد خشکی، عدم انعطاف و عصاقورت‌دادگی بود. برای همین خطای ساده و پیش‌پاافتاده‌اش به گاف بزرگی تبدیل شد که هنوز ما را می‌خنداند. در تمام این چهل سال او را با کت‌وشلوار و اصلاح‌شده دیده‌ایم و همیشه از روی نوشته حرف زده. ما خبر را با او می‌شناسیم و وقتی ادای خبر خواندن درمی‌آوریم، ناخودآگاه زبان بدن بدون انعطاف و صدای خشک او را تقلید می‌کنیم. حتی اگر اشتباهی داشته باشیم با سبک و سیاق او می‌گوییم: «ببخشید…» این سبک طنز هنوز هم کار می‌کند و نمونه‌اش پیج «زودنیوز» است.

این سبک و سیاق، این روش و منش، باعث شده انتظار همه از او در حد یک روبات باشد. در حالی که جواد خیابانی صرفا با گاف‌هایش شناخته شده و همه به‌رغم اعتراض، چاره‌ای جز کنار آمدن با آن نداریم. ضمن اینکه گاف‌های او آنقدر زیاد بوده که هیچ‌کدام مثل این جمله حیاتی برجسته نشده‌اند.

با این حال مدتی پیش حیاتی به دلیل حمایت از صدای یک خواننده لس‌آنجلسی در یک مصاحبه ساده برای همیشه ممنوع‌الکار شد. این سرنوشت مردی بود که عمری روی یک خط صاف حرکت کرد و به خودش فرصت اشتباه نداد، اما با یک اشتباه ساده – واقعا می‌شود گفت اشتباه؟!- دچار حادثه‌ای شد که عمری از آن حذر می‌کرد. کسی که عمری آسه رفت و آسه آمد و آخرش هم گربه شاخش زد.