به نقل از مدیسن نت، در یک مطالعه جدید در نروژ ۸۶ بیمار مبتلا به سکته مغزی نسبتاً خفیف مورد بررسی قرار گرفتند و مشخص شد که بسیاری از آنها پس از ۱۲ هفته عملکرد ذهنی شأن بهبود یافت.

دکتر «رامون گرامبات»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه علوم و فناوی نروژ، می‌گوید: «مطالعه ما نشان می‌دهد که حدود نیمی از بیمارانی که دچار سکته مغزی شده اند، یک هفته پس از سکته مغزی، با اشکال مختلف اختلال حافظه روبرو بودند. اما تا سه ماه پس از سکته مغزی، حدود یک سوم از افراد مبتلا به اختلال حافظه، عملکرد حافظه شأن بهبود یافت.»

در حالی که در حال حاضر تعداد بیشتری از بیماران سکته مغزی نسبت به گذشته زنده می‌مانند، اما سکته مغزی همچنان یک بیماری جدی و کُشنده است. بازماندگان ممکن است علاوه بر از دست دادن حافظه و کاهش توانایی یادگیری، اضطراب، افسردگی و خستگی را پس از آن تجربه کنند.

به گفته محققان، نسبت بیماران مبتلا به سکته‌های مغزی خفیف در سال‌های اخیر افزایش یافته است. اما عوارض آن از نظر مشکلات تمرکز، کاهش استقامت و تغییر در عملکرد حافظه حتی در بیمارانی که سکته مغزی خفیف دارند نیز رایج است.

محققان دریافته اند که ویتامین دی به عنوان یک ترکیب آلی برای عملکرد بسیاری از سیستم‌های اصلی بدن انسان از ایمنی گرفته تا متابولیسم استخوان ضروری است.

به نوشته روزنامه انگلیسی «دیلی اکسپرس»، «ویتامین D» با سلامت قلب و عروق نیز مرتبط است، زیرا کمبود آن خطر اختلال شدید خون رسانی به مغز را دو برابر می‌کند.

این عنصر در اپیدرم پوست تحت تأثیر اشعه ماوراء بنفش تشکیل می‌شود، بنابراین کمبود آن در انگلستان و کشورهای مشابه که نور خورشید کمی وجود دارد مشاهده می‌شود.

پزشکان می‌گویند در ماه‌های زمستان می‌توان این ماده مفید را با خوردن ماهی چرب، تخم مرغ، جگر گاو و شیر به دست آورد.

مطالعات قبلی به این نتیجه رسیده که کمبود ویتامین D حداقل تا حدی، با تحریک مقاومت به انسولین در عضله قلب یک عامل خطر مستقل برای نارسایی قلبی است.

محققان تاکید کردند که کمبود ویتامین D یک عامل کمک کننده در افزایش خطر حملات قلبی، نارسایی احتقانی قلب، بیماری‌های شریانی، سکته مغزی و شرایط مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی مانند فشار خون بالا و دیابت است.

محققان تایید کردند که “ویتامین D” به عنوان هورمونی عمل می‌کند که بیش از ۲۰۰ ژن را در سراسر بدن تنظیم می‌کند.

سرویس بهداشت ملی بریتانیا توصیه می‌کند افرادی که در معرض نور خورشید نیستند و زیاد بیرون نمی‌روند، روزانه ۱۰ میکروگرم «ویتامین D» در طول سال مصرف کنند.